Stellendam eindigt het seizoen ‘in stijl’ met handhaving in de derde klasse

Stellendam_ Een overlijden, blessures, weinig punten, verlengen met de trainer, punten pakken, toch niet verlengen met de trainer, opstappen van de voorzitter en een  narrow escape dankzij een verzakend Halsteren in de slotminuten van de laatste competitieronde. Zie hier het seizoen van VV Stellendam in een notendop. 

Door Gerard Vonk

Woorden schieten eigenlijk te kort. Toch een poging tot een reconstructie. De voorbereiding op het seizoen viel volledig in het water door het onverwachte overlijden van elftalbegeleider Ron Gorter. De eerste competitiewedstrijden werden desondanks in overwinningen omgezet. Echter gevolgd door een periode van ‘uitgestelde’ rouw en malaise op veel vlakken. Het begon te rommelen. Na een seizoen waarin alles crescendo ging zat de selectie nu in een neerwaartse spiraal die zelfs tot rode lantaarndrager leidde. Na de winterstop besloot het bestuur toch met trainer Leo de Geus door te gaan, en stelde Ron van Neck aan als elftalbegeleider. De verwachting was dat de terugkeer van geblesseerde spelers en het grote aantal thuiswedstrijden die er nog op rol stonden er een herstel moest kunnen optreden. Stellendam pakte inderdaad flink wat punten maar de gehoopte sfeerverbetering in de selectie bleef achter. Een heroverweging vond plaats: Na afloop van het seizoen zou het bestuur De Geus alsnog meedelen niet verder te gaan. Echter, het voornemen lekte uit, De Geus kreeg er ‘lucht’ van, stapte op de voorzitter af die hem bevestigde dat het gerucht klopte. Kwalijk was dat er spelers waren die de wetenschap over het niet verlengen al wisten en dat het besluit niet direct met de trainer was doorgesproken. Het gevolg: Flinke ruis, verbazing en onrust voorafgaande aan het uitduel tegen SSS. Of het niet genoeg was, besloot voorzitter Danny Brand op te stappen. Dus een gat in het bestuur en de voetbalstaf was geschoten en dan moest de hoofdmacht nog zien de nacompetitie te ontlopen. Tot zover het personele plaatje buiten het veld.

Zaterdag kwam MOC’17 op bezoek, nog volop in de race voor het kampioenschap. Daar zou niet veel te halen zijn, zo was de inschatting. Maar… daar was Halsteren nog. Nadat die club besloot het zaterdag-zondag voetbal samen te voegen, viel de zaterdagselectie uit elkaar. Het resultaat: verliespartijen en een duikeling op de ranglijst. Dieptepunt was het niet verschijnen aan de aftrap bij het duel tegen Klundert. De KNVB strafte met drie punten in mindering waardoor de ploeg onder Den Bommel en Stellendam belandde. Het slotduel gaf geen aanleiding tot herstel. Echter, plots bleek Halsteren zijn selectie op orde te hebben en stond in de slotminuten met 1-0 voor tegen SEOLTO. Winst zou veiligstellen betekenen. 

Ondertussen zwoegde Stellendam tegen MOC’17, streed voor wat het waard was en na een aarzelend begin kwam de ploeg door twee treffers van Bjorn Pape na ruim een uur spelen op een 2-0 voorsprong. Noodzakelijke wissels brachten de ommekeer. De bezoekers vonden voortdurend de vleugels, gooiden de ballen in de zestien en was het wachten op een treffer. Die kwam. Sterker nog, in een tijdsbestek van tien minuten scoorde MOC’17 vier keer en dompelde Stellendam kopje onder. Na het eindsignaal begon het lange wachten. Plots bleek het internet, telefoonverkeer en het hebben van contacten niet meer te bestaan. Na twintig(!) minuten kwam het verlossende bericht. In de slotminuten had SEOLTO gelijk gemaakt, waardoor Halsteren alsnog richting de nacompetitie wordt geduwd. 

Euforie? Nou nee, wat blijdschap en kort gejuich met als veel gehoorde toevoeging ‘gelukkig geen twee wedstrijden meer’. Ondanks alle commotie rond zijn persoon was Leo de Geus waardig en met respect in zijn reactie. ,,De beker moest zeker nog verder leeg maar ik ben blij dat het is afgelopen. Het was een zwaar seizoen, er is veel gebeurd. De doelstelling was om zo snel mogelijk veilig te spelen. Welnu, het duurde wat langer, tot zelfs na het laatste fluitsignaal. Lang ben ik voetballer en trainer geweest, stond dinsdag, donderdag en zaterdag op het veld. Met veel plezier. Of ik nog wat ga doen? Echt, dat weet ik nog niet maar zo ja, dan wel iets op het veld.’’  

Namens het bestuur reageerden Gijs van den Brink en Cor Riemens ,,Het is spijtig voor iedereen. Wij verwijten Leo niets, het is een jongen van de club en was hier voetballer en trainer. Het was de bedoeling dat het pas na de competitie bekend zou worden. Als bestuur merkten we dat de chemie tussen spelers en trainer niet verbeterde. Geen blijheid maar onvrede. Spelers gaven aan wellicht voor een andere club te gaan spelen. Als kleine club wilden we dit niet en moesten een heroverweging maken van ons eerder genomen besluit. We gaan de komende periode zeker gebruiken om het geheel te evalueren. Dit was niet goed.’’