Rien de Rijke: ‘Sloep-roeien is een pittige sport’

Herkingen_ De Amazone is te water gelaten. Het sloep-roeiseizoen is voor roeivereniging Gelias begonnen. Een update met voorzitter Rien de Rijke. 

Door Gerard Vonk

Even voorstellen. Rien is een geboren Zeeuw uit Tholen, belandde in Zoetermeer en verhuisde van daaruit naar Middelharnis. ,,Ik kwam met sloep-roeien in aanraking door mijn zoon, een actieve roeier. Met hem ben ik een keer mee geweest op het IJ in Amsterdam en vond het fantastisch. Toen ik zag dat er een vereniging in Herkingen was, sloot ik me in 2017 bij Gelias aan.’’ Vervolgens is De Rijke ‘door-geroeid’ naar het voorzitterschap. ,,Ik ben met pensioen en heb er de tijd voor.’’ De vereniging Gelias zag het daglicht in 2012, met Herkingen als uitvalsbasis. Ze deelt het clubhuis met de ijsclub. ,,Een uitkomst,’’ ervaart De Rijke. ,,Want we kunnen na afloop van de training nog een kop koffie drinken. Het samenzijn van de clubs heeft nog niet tot een kruisbestuiving wat betreft leden geleid, hihi.’’ Overigens betekent Gelias een klein, snel varend vaartuig en de naam is een samensmelting van galei en jol. De vereniging telt 24 leden. ,,Soms komen er bij, soms vallen er af. Het is wel leuk dat we het afgelopen jaar wat meer mannen konden begroeten. Het is nu 5 man en 3 vrouw in de sloep, waar het voorheen geregeld 5 vrouw en drie man was. Het geeft gewoon wat meer power in de boot. Maar goed, je doet het met de mensen die je hebt en dat is prima. Ons jongste lid is een veertiger, zelf ben ik met 74 jaar de oudste. Joh, ik wil vitaal blijven, en daar moet ik natuurlijk wel wat voor doen.’’ Sloeproeien is namelijk pittig. ,,Het is een full body work-out. Het gehele lichaam wordt gevraagd, belangrijk is dat je niet alleen de armen gebruikt. Doe je dat niet dan ben je snel vermoeid en is het niet vreemd als je de volgende dag spierpijn hebt. Nee, je hebt het roeien niet direct onder de knie. De stuurman die aan boord is let op de techniek, het tempo en zorgt ervoor dat de roeiers gelijk opgaan.’’ 

Toch nog even een uitleg over de sport en de sloep. ,,Sloeproeien ziet er ongepolijst en ruig uit,’’ zo omschrijft De Rijke de sport. ,,Niet voor niets was zo’n sloep in het verleden in gebruik voor de walvisjacht.’’ De Amazone is 8 meter lang, draagt 500 kilo aan gewicht maar heeft desondanks geen diepere steek van dertig tot veertig centimeter in het water. ,,Je kunt er eigenlijk overal mee varen.’’ In de sloep kunnen acht roeiers plaatsnemen, aangevoerd en gecoacht door een stuurman. Zij varen 8 tot 9 kilometer en zijn meestal een uur tot vijf kwartier op de Grevelingen onderweg. ,,Ons belangrijkste ambitie is om naast de trainingen ook een aantal wedstrijden per jaar te roeien. Niet zozeer voor de klassering, wel voor de beleving.’’ Het sloeproeien kent een landelijke competitie, ingedeeld in klassen. Het is lastig om sloepen met elkaar te vergelijken maar er is wel een formule vastgesteld. ,,Zelf gaan wij voor het meedoen en er een gezellige dag van maken. We zitten in de restant-klasse.’’ 

De Amazone, gebouwd door Kromhout in Amsterdam, werd door Gelias tweedehands overgenomen van een andere vereniging. De sloep is in eigen beheer en onderhoud. Van hout, en dat betekent bijhouden. ,,Hij ligt een groot deel van het jaar in het water,’’ gaat De Rijke verder. ,,En dan kan er een beschadiging optreden. Ieder jaar doen we een grondige inspectie. Gelukkig heeft een aantal leden verstand van boten, houdt het onder controle en verwijdert de aantastingen door deze op te vullen met kunststof of polyester.’’ Gelias kent nog een meevaller. Een boer, en tevens een oud-roeier, heeft een schuur ter beschikking gesteld om de boot te stallen om de noodzakelijke klussen uit te voeren.  Begin maart ging de Amazone het water weer in, enkele weken later gevolgd door de eerste wedstrijd in Weesp. ,,Er deden 150 sloepen mee,’’ kijkt De Rijke terug. ,,Uit het hele land, een ware happening. Twee kranen zijn de gehele dag beschikbaar om de boten te water te laten en er weer uit te hijsen.’’ 

Hoe gevaarlijk is het sloeproeien? ,,Er zijn risico’s,’’ weet De Rijke. ,,Denk hierbij aan een ‘man overboord’. Je moet daar op voorbereid zijn. Daar oefenen we op, ook ingegeven door de voorschriften van de landelijke organisatie. Wat we doen is dat een vrijwilliger het water springt en vervolgens terug moet zien te keren via het trapje van touw, dat aan de sloep hangt.’’ Overigens, bij onweer en een windkracht die de vier te boven gaat is het een ‘no go’ voor de roeiers. Normaliter hebben de sloeproeiers van Gelias weinig bekijks. Als zij trainen op de Grevelingen ontmoeten ze wat zeilers en daar blijft het bij. Dat is anders bij de wedstrijden. In de komende periode staan er races in Hellevoetsluis, voor de eerste keer, en Bruinisse tijdens de visserijdagen op de agenda. ,,Het mooie is dat we zelf vanuit Herkingen naar ‘Bru’ varen en geen gebruik hoeven te maken van de trailer.’’ (info@gelias.nl)