67-jarige Bela Hovy slecht de magische 3 uur grens

Zutphen_ De zestig jaar al gepasseerd. Beginnen met hardlopen en vervolgens aan snelheid en uithoudingsvermogen winnen. Het verhaal van Bela Hovy is er een van hoe ouder, hoe sneller. De Rotterdam-marathon liep hij binnen de drie uur!

Door Gerard Vonk

,,Deze marathon is geslaagd!” geniet de atleet die zijn voornaam dankt aan zijn Hongaarse moeder nog altijd na. ,,Ik durfde er niet van te dromen. In oktober liep ik de Amsterdam-marathon in 3.02, een PR. Dan denk je, het scheelt maar een paar seconden tot de drie uur, het zal toch niet waar zijn. Wellicht zit het er toch nog in…op mijn 67e.’’ De droom kwam uit, ‘a dream came true’ voor Bela, die 20 jaar in New York woonde en werkzaam was bij de VN. Na zijn pensionering keerde hij met zijn vrouw terug naar Nederland en ze gingen in Zutphen wonen. Meer in de buurt van de (klein)kinderen. In Ouddorp wisten zij een vakantiehuis te bemachtigen waar zij geregeld verblijven. Hij ging verder met waar hij gebleven was: hardlopen. In zijn woonplaats is hij voorzitter van AV Hanzesport maar meldde zich ook aan bij AV Flakkee. De verenigingen zijn er voor het gezamenlijk trainen. In zijn ‘vrije tijd’ loopt hij in de duinen, over het strand, de dijken, de dam en langs de fietspaden. ,,De overstap van werken naar vrije tijd bleek voor mij niet groot want ik doe het met dezelfde strategie: met passie, toewijding en energie. Nee, ik ben na mijn pensionering zeker niet in een gat gevallen.’’  

Terug in de tijd. Het sportieve leven van Bela draaide om voetballen, tot op late leeftijd. ,,In New York trainde ik twee keer per week en speelde daarnaast een wedstrijd. Ik was niet de technicus, deed vooral het loopwerk. Zeker in de tweede helft, dan had ik nog wat over.’’ In Corona tijd kwam alles stil te liggen. ,,Ik stond voor het raam en dacht ‘wat moet ik nu doen?’ Ik had twee ideeën. Het eerste plan was leren pianospelen en begon met een cursus, maar ik merkte al snel dat het ‘m niet ging worden. Het tweede plan was hardlopen.’’ Een ‘late’ loper dus. ,,Met een groep van een man of vijftig liep ik mijn eerste wedstrijd, wat direct een marathon was. Opvallend natuurlijk, want normaliter bouw je het op van de kortere afstand naar de langere.’’ Ondertussen liep hij zijn tiende marathon. ,,Iedere keer weer een aparte ervaring waar je van blijft leren. Er komen veel factoren bij kijken: het weer, hoeveel kan je aan, de temperatuur, de geleverde trainingsarbeid.’’ Voor de tweede keer was hij actief in Rotterdam. ,,Wat betreft de atmosfeer steekt deze ver boven de andere marathons uit.’’ 

Is hardlopen voor Bela een verslaving? ,,Laat ik het zo zeggen,’’ zoekt hij naar het antwoord. ,,Als het abrupt zou wegvallen dan kan ik er problemen mee hebben. Maar…er zijn ergere verslavingen denkbaar. Richting de marathon liep ik zes keer per week. Het is een deel van mijn leven, ik houd rekening met voeding en activiteiten. Maar goed, iedere loper heeft zo zijn eigen doel. Zelf ben ik competitief ingesteld dus staat het resultaat wel bovenaan. Gezelligheid vind ik ook belangrijk, Die combinatie vind ik bij AV Flakkee.’’ Hij geniet van de trainingsavonden. ,,Naast het neerzetten van resultaten is er sfeer, respect en gezelligheid. De trainers Eric Wolfert en Ricardo Sint Nicolaas stralen het uit. Ze zijn inspirerend en hebben de focus niet alleen op resultaat. Ze geloven in je en dan kun je groeien. De vraag komt geregeld ‘wat als je eerder met hardlopen was begonnen?’ Welnu, daar kan ik alleen wat over mijmeren. Ik weet wel dat het voetballen mij ongelooflijk veel plezier heeft gegeven en vriendschappen voor het leven heeft opgeleverd.’’ Opvallend. Bela gaat blessurevrij door het leven. ,,Alles doet het nog en daar ben ik blij en dankbaar voor. Ik wil gezond en leuk ouder worden en dat gaat tot nu toe prima!’’ 

Tot slot rekent Bela nog even voor hoe zijn prestatie tot stand kwam. ,,Mijn PR, gelopen bij de City Pier City, op de halve marathon was 1.25 uur. Doe dat maal twee en tel er tien minuten bij en je komt uit op drie uur. Vervolgens waren de omstandigheden in Rotterdam bijna perfect: ik startte bij een temperatuur beneden de 10 graden en een zuidwestenwind, kracht 3. Door strategisch te lopen lukte het me om de magische grens te slechten:2.58:38.’’ Na afloop was het zaak om eerst het vocht, zout en de proteïnen aan te vullen. Daarna was het tijd om samen met de Flakkeese mannen en vrouwen een terrasje in de Oude Haven te pakken. ,,Voor een % biertje, dat wel.’’