Column Frank/Janine: Van het gas af
Actueel 324 keer gelezenNet die eerste dag dat in de Perzische golf bommen vielen, zaagde ik de gasleiding door. Nix impulsief, jaren voorbereiding gingen vooraf. Wie in 2050 van het gas af moet, kan daar immers tijd voor nemen. Dak er af, muren isoleren en dubbel glas, daar begon het mee. Geen luxe; elektrische verwarming heeft amper overcapaciteit. Effe de CV-ketel op volle por is er niet bij, een koud huis warmt tergend langzaam op. Nog meer zonnepanelen voor warmtepomp en boiler gingen allemaal via de vertrouwde meterkast. Alleen koken nog op gas en dan tikt vastrecht stevig door op de prijs per kuup. Thuisbereiding benadert zo restaurant-tarief.
Een elektrisch fornuis vraagt meer stroom dus vroeg ik de stroomboer om een extra kabel. Kan in een half uurtje gepiept zijn. Hier kostte het maanden, busjes af en aan. Stuk voor stuk vriendelijke monteurs die, achter de oren krabbend, onverrichter zaken afdropen. De leiding was zoek en uiteindelijk moest de hele straat open, compleet met verkeers-omleidings-route-borden. Op standaardtarief, winst zat er voor Stedin deze keer niet in.
Via de landelijke website ‘mijn aansluiting’ liet ik weten dat ze de gasmeter op konden halen. Een gratis service, als ze toevallig toch in de buurt zijn. De abonnementskosten vervallen stante pede; via de slimme meter valt een fraudeur immers vanzelf door de mand.
Verduurzaming vraagt administratief doorzettingsvermogen. Ik belandde in een onderbroken kring met stroomleverancier en netbeheerder; ik wel met hen, zij niet met elkaar. Uren in de wacht voor de zoveelste telefonist. Voelt als ontdekkingsreiziger op onontgonnen terrein; stroom zonder gas schijnt onbestaanbaar.
Wat fout kan, gaat vol-automatisch fout; alsnog blafbrieven om, als de donder, terug aan het gas te gaan.
Mocht je plannen hebben; snel aanvragen. Vanaf 1 juli kom je op een wachtlijst en bent pas in 2032 aan de beurt.
