Steenbergen is Den Bommel de baas

Steenbergen_ Op zaterdag 18 april 2026 stond voor VV Den Bommel de uitwedstrijd tegen VV Steenbergen op het programma in de Zaterdag 3e klasse I van district Zuid 1. 

Door de clubwatcher van Den Bommel

Een duel tussen twee ploegen die voorafgaand aan de wedstrijd nauwelijks voor elkaar onderdeden. Den Bommel bezette de zevende plaats en Steenbergen de achtste, met een gelijk aantal punten en slechts het doelsaldo als onderscheid. Het onderlinge verleden leert bovendien dat Steenbergen een lastige tegenstander is voor Den Bommel, en ook deze middag zou dat opnieuw blijken. Trainer Dennis van Gils moest wederom schuiven in zijn opstelling. De nasleep van het kunstgrasduel bij MOC’17 liet zich nog altijd voelen in de selectie. Met afwezigen als Erik Ruyters, Coen Kornet en Johnno Bakker moest Den Bommel opnieuw improviseren. Jelle van Gils, Max Lokker en Lars Vervloet verschenen daarom opnieuw aan de aftrap.

Den Bommel begon met een duidelijk plan. De gevaarlijkste aanvaller de nummer 11 van Steenbergen werd door Thomas Engels kort gedekt en als een schaduw gevolgd over het hele veld. Dat zorgde echter ook voor een rommelig spelbeeld in de openingsfase. Doordat Thomas regelmatig uit zijn positie werd getrokken, ontstonden er gaten in de defensie die opgevangen moesten worden door onder anderen Frank Post, die geregeld een linie naar achteren zakte om de organisatie te herstellen. Het spel oogde daardoor onrustig en gefragmenteerd. De eerste twintig minuten waren van beide kanten slordig, zonder veel uitgespeelde kansen. Toch was het Steenbergen dat als eerste profiteerde van de ontstane ruimte. Na ongeveer twintig minuten spelen werd de spits van Steenbergen diep gestuurd. Op snelheid wist hij zich los te maken van Thomas Engels en schoot de bal beheerst tegendraads langs Sander van Reijn: 1–0.

Nog geen tien minuten later viel ook de tweede treffer. Ditmaal kwam de aanval via de linkerflank. De buitenspeler van Steenbergen haalde de achterlijn en gaf een strakke voorzet, waar de spits opnieuw scherp voor zijn man kwam en van dichtbij hard in het dak van het doel afrondde: 2–0. Den Bommel keek na een half uur tegen een forse achterstand aan, en met de gehavende selectie leek dat geen eenvoudige opgave om recht te zetten. Toch toonde Den Bommel veerkracht. De ploeg hervond enigszins de organisatie en wist de rest van de eerste helft de schade te beperken. Sterker nog, in de 37e minuut kwam Den Bommel terug in de wedstrijd. Frank Post zette goed door op een ogenschijnlijk verloren bal, profiteerde van een moment van twijfel in de defensie van Steenbergen en schoof de bal langs de doelman in het doel: 2–1.

Die treffer gaf Den Bommel zichtbaar vertrouwen. Samen met Jesper van der Hoek nam Frank Post het middenveld meer in handen en werd er een tandje bijgeschakeld in de duels. De opbouw van Steenbergen werd moeilijker en de lange ballen op de snelle aanvallers kwamen minder goed aan. Met een 2–1 stand werd de rust bereikt, en daarmee was de wedstrijd weer volledig open.

Na rust ontvouwde zich een vergelijkbaar spelbeeld. Steenbergen had optisch het overwicht en probeerde het spel te maken, maar wist dat deze keer niet om te zetten in grote kansen. Den Bommel loerde op de counter en probeerde via snelle uitbraken gevaarlijk te worden. In de eerste helft had Ruben Riu dos Santos al een grote kans gehad toen hij één op één met de keeper kwam, maar net te lang treuzelde waardoor een verdediger nog kon ingrijpen. Een moment dat achteraf tekenend bleek voor het verschil tussen beide ploegen. Waar de spits van Steenbergen aan één balcontact genoeg had om te scoren, had Den Bommel meer tijd nodig voor de afronding waardoor kansen verloren gingen.

De tweede helft ontwikkelde zich tot een tactisch steekspel, waarin beide ploegen elkaar in evenwicht hielden. Steenbergen bleef de gevaarlijkere ploeg, maar Den Bommel verdedigde gedisciplineerd en gaf weinig weg. Tegelijkertijd ontbrak het bij de Bommelaars aan de finesse in de eindfase om de gelijkmaker te forceren. In de laatste minuten koos Den Bommel voor een aanvallender speelwijze. Met enkele wissels probeerde trainer Dennis van Gils nog iets te forceren, maar dat bracht ook risico’s met zich mee. De ruimtes achterin werden groter en daar maakte Steenbergen in de absolute slotfase dankbaar gebruik van. In de laatste minuut van de wedstrijd werd de defensie van Den Bommel open gespeeld. Twee aanvallers van Steenbergen konden vrij op Sander van Reijn afgaan en speelden de situatie koel uit, waarna de bal eenvoudig werd binnengeschoven: 3–1. Daarmee viel definitief het doek voor Den Bommel.

De eindstand van 3–1 was wellicht wat geflatteerd, maar de overwinning van Steenbergen was verdiend. De thuisploeg was over de gehele wedstrijd genomen de betere en vooral effectiever in de afronding. Den Bommel werkte hard, toonde veerkracht na de 2–0 achterstand en kwam terug in de wedstrijd, maar wist zichzelf niet te belonen op de momenten dat het erop aankwam. De omstandigheden binnen de selectie speelden daarbij onmiskenbaar een rol. Met meerdere basisspelers afwezig en een elftal dat opnieuw aangepast moest worden, ontbrak het soms aan automatismen. Toch was de inzet en strijdlust opnieuw zichtbaar, met name op het middenveld waar Frank Post en Jesper van der Hoek het voortouw namen.

Door deze nederlaag zakt Den Bommel op de ranglijst. Waar het voorafgaand aan de wedstrijd nog zevende stond, is het nu terug te vinden op de tiende plaats. Steenbergen profiteert optimaal en stijgt naar de zevende plek. Ook ploegen als Zinkwegse Boys en Stellendam doen goede zaken en zijn Den Bommel voorbijgegaan, al moet daarbij worden aangetekend dat Den Bommel nog een wedstrijd tegoed heeft. De middenmoot blijft daarmee onverminderd spannend en dicht op elkaar zitten. Voor Den Bommel is het zaak om snel weer punten te pakken om niet verder naar beneden te glijden richting de gevarenzone. De komende weken zullen bepalend zijn voor het verdere verloop van het seizoen. Met een gehavende selectie en een competitie waarin iedere fout wordt afgestraft, zal Den Bommel uit een ander vaatje moeten tappen om weer omhoog te kijken. Voor nu resteert de conclusie dat er hard gewerkt is, maar dat effectiviteit het verschil maakte. En zoals zo vaak in het voetbal geldt: wie zijn kansen niet benut, krijgt uiteindelijk de rekening gepresenteerd.