De supporter van de week: Cees van Dongen

Sommelsdijk_ Transformeren van keeper in het betaalde voetbal naar spits bij een amateurclub, uitkomend in de derde klasse. Een verhaal dat leest als een roman. Het overkwam de 81-jarige Cees van Dongen. Bij MSV&AV Flakkee. ,,Ik ben geboren en getogen op het eiland,’’ gaat Cees terug in zijn verleden. ,,Eigenlijk heb ik het eiland alleen voor het betaalde voetbal verlaten.’’ Dat zat zo. De toen 22-jarige Cees zag een advertentie in de krant staan waarin DOS, het huidige FC Utrecht, aangaf talenten te zoeken. Voor alle posities, dus ook doelmannen. Hij schreef een brief en werd uitgenodigd om een proefwedstrijd te komen spelen. ,,In de oude Galgenwaard,” graaft hij de herinnering uit 1967 op. ,,Een lichtwedstrijd tegen Velox waarbij Willem van Hanegem een van de spelers was. Al na een paar minuten kwam hij alleen op me af en schoot de bal door mijn benen binnen.’’ 

Cees werd aangenomen, nam ontslag bij de woningbouwvereniging en ging het huis uit om in de kost te gaan in Utrecht. ,,Nee, ik weet nog dat mijn moeder het maar niks vond.’’ Uiteindelijk kwam de doelman twee jaar uit voor Utrecht en speelde enkele internationale wedstrijden in het kader van de Jaarbeursstedenbeker, de voorganger van UEFA-Cup. Cees meldde zich weer aan bij Flakkee. Toch besloot hij na één seizoen een tweede uitstap te maken, ditmaal naar SC Voorne. ,,Om nooit te vergeten, daar ben ik kampioen geworden met na afloop een geweldig feest in sporthal De Dukdalf.’’ Het bleef in Brielle bij twee seizoenen. Flakkee zag zijn doelman opnieuw terugkeren, maar omdat de selectie al een keeper rijk was, ging Cees verder als spits. ,,In mijn eerste jaar werd ik zelfs topscorer van de derde klasse. We waren met HION en Leerdam Sport in een hevige strijd om de titel en promotie naar de tweede klasse. Dat hebben we helaas niet gered.’’ Na zijn selectie-jaren kwam hij nog lang uit in het vijfde elftal dat bol stond van de oud-gedienden en gezelligheid. Naast een balletje trappen, was hij tot op late leeftijd keeperstrainer bij Melissant. In zijn Utrecht-tijd kreeg Cees verkering en keerde met haar terug naar het eiland. Zij kregen twee dochters, kleinkinderen en nu ook een achterkleinkind. Na jaren gewerkt te hebben als schilder trad Cees als onderhoudsmedewerker in dienst bij Hernesseroord en bleef er dertig jaar. ,,Met heel veel plezier!’’ Zeggen dat hij een actieve senior is, is niks te veel gezegd. Hij stapt het liefst op zijn elektrische fiets waarmee hij in zes jaar tijd 44 duizend kilometer op de teller reed. Daarnaast staat hij twee keer per week op de tennisbaan. Door zijn werk en het voetballen werd Cees een bekend gezicht op Goeree-Overflakkee. ,,Ik denk dat meer mensen mij kennen dan ik hun.’’ Als voetballiefhebber bezoekt hij alle clubs, of het nu NTVV, Melissant of DVV is. ,,Maar mijn roots liggen bij Flakkee,’’ eindigt hij stellig. ,,Jammer van die afscheiding. Toch denk ik dat ze binnen enkele jaren weer bij elkaar komen. Echt, spelen in de vijfde klasse, dat doet me zeer.’’