Clubicoon Piet Noteboom is verknocht aan ‘zijn’ N.T.V.V.

Nieuwe-Tonge_ Met ruim 200 doelpunten is hij topscorer aller tijden bij N.T.V.V., de voetbalvereniging uit Nieuwe-Tonge die dit jaar 75 jaar bestaat. Piet Noteboom Jjzn, want die toevoeging is niet onbelangrijk om de talrijke Noteboomen in de Nieuwe-Tongse gemeenschap uit elkaar te houden, is al 65 jaar lid van wat hij liefkozend noemt ‘z’n cluppie’. 

Door David Bakker

We schrijven 1961 als Piet zich als 12-jarig jochie aanmeldt als lid bij N.T.V.V. Het is een periode waarin de meeste jongens kiezen voor het voetbal en de meisjes zonder uitzondering de voorkeur geven aan gymnastiek. ,,Het was enorm gezellig in die tijd. We deden alles met elkaar én er was nog geen telefoon. Kortom het leven was overzichtelijk,’’ zegt Piet. Zonder problemen én met veel plezier doorloopt hij alle jeugdelftallen om op zijn achttiende als rechtsbuiten te debuteren in de hoofdmacht van de zebra’s, zoals N.T.V.V. in de volksmond heet. ,,Ik kon gelijk meekomen en had het geluk dat ik verschrikkelijk snel was en zowel met links als rechts kon schieten.”

Eind jaren ‘60, begin jaren ‘70 is Piet een vaste waarde in het eerste elftal van de N.T.V.V. Van blessures heeft hij nauwelijks last. ,,Ik heb welgeteld één keer een blessure opgelopen. Ik wilde een bal ‘dood’ leggen, ging door mijn enkel en was zes weken uit de roulatie”, verduidelijkt de nog steeds kwiek ogende zeventiger. Piet houdt van het voetbalspelletje en slaat bijna geen training over. ,,Ik heb ooit nog een horloge gekregen voor de meeste trainingen dat jaar van de toenmalige trainer Teun de Waal.” Als Piet voetbalt, staat zijn vrouw Hilda in de kantine om spelers en supporters van een natje en een droogje te voorzien. Zo ging dat immers vroeger. 

Gevraagd naar wie destijds zijn grote voorbeelden waren bij de zebra’s, noemt Piet meteen de namen van Aat van Alphen en Ies van Balen. ,,Die mannen hadden zo’n ongelooflijk goede techniek. Zij gaven de bal precies op maat zodat ik ‘m er alleen maar hoefde in te schieten”, zegt hij lachend. En scoren kon de voormalig asfalteerder! Met ruim 200 goals - het precieze aantal is ook Piet niet bekend - mag hij zich topscorer aller tijden noemen. ,,Ik scoorde veel, maar dat had ook te maken met de jongens die achter mij aan de rechterkant speelden. Ab Noordijk bijvoorbeeld. Ab was een fantastische voetballer, hij wist mij blindelings te vinden.”

Op zijn 35ste vindt Piet het welletjes en gaat hij een trapje lager, in ’t tweede, spelen. ,,Er kwam veel jeugd ‘door’ en ik wilde de strijd niet meer aangaan.” Toch doet trainer Hans van Sliedrecht bij een gebrek aan spelers bijna tien jaar later nog een beroep op hem. Piet bewaart er goede herinneringen aan. ,,We speelden tegen Lombardijen en moesten winnen om niet te degraderen. Ik scoorde de 1-0 en daarna bepaalde Joost van Weenen de eindstand op 2-0. Daardoor bleven we in de 1e klasse R.V.B.”

Na nog een tijdje in het derde en vierde elftal te hebben gevoetbald hangt Piet zijn kiksen aan de wilgen en maakt hij zich jarenlang verdienstelijk op Sportpark De Kopernis. ,,Ik heb werkelijk van alles gedaan. Twee jaar geleden ben ik er mee gestopt. Zo af en toe doe ik nog een klusje, maar daar blijft het bij,’’ aldus het clubicoon die van de spelers van het huidige eerste gecharmeerd is van Lars Hollaar en Murad Kasim. Piet hoopt dat N.T.V.V. in de toekomst nog eens mag promoveren. ,,Dat wens ik iedereen toe, maar dat betekent óók dat we hard moeten blijven werken voor het behoud van ‘m’n cluppie’!”

(Dit artikel is geschreven naar aanleiding van het 75-jarige bestaan van N.T.V.V.).