
Cora de Boed schrijft verhalen in Flakkees dialect
Algemeen 2.301 keer gelezenSommelsdijk - ‘De dialecten van Goeree-Overflakkee moeten gekoesterd worden’. Dat is de gevleugelde uitspraak van de voorvechtster van dit culturele erfgoed: Cora de Boed.
Door Henk Blanke
Cora de Boed, in 1958 geboren in Stad aan ’t Haringvliet. Zoals vrijwel altijd in die tijd werd er thuis Flakkees gesproken. Op school niet, ook al werd dat regelmatig door de vingers gezien.
Op jonge leeftijd al, had zij een enorme fascinatie voor taal. Eigenlijk kon ze al lezen en schrijven toen ze haar eerste stappen zette in het toenmalige onderwijsstelsel, dus in de eerste klas. Het woord ‘chauffeur’ bijvoorbeeld leverde voor haar zowel lees- als schrijftechnisch op die leeftijd al geen enkel probleem op.
Opstellen schrijven was haar passie. Kleine meesterwerkjes, die zij lardeerde met de producten van haar andere talent: tekenen. Haar gevoel voor de Nederlandse taal ontwikkelde zich verder op de Prins Maurits, waar zij onder meer in de schoolkrant schreef.
Werken
Zoals meestal in die tijd, lonkte na het behalen van het diploma het werkzame leven. Bij Rumptstad onderscheidde ze zich niet alleen op de administratie, maar ook in het schrijven van haar belevenissen in het personeelsblad.
Cora maakte een overstap naar het onderwijs.
Niet voor de klas, nee, op de administratie van de huishoudschool.
De krant
En, alsof het zo moest zijn, daar viel haar oog op een advertentie in Ons Eiland, de toenmalige huis aan huis krant.
‘Redacteur gevraagd’. De stapel sollicitatiebrieven die zij tijdens haar geprek op het bureau zag liggen, ontmoedigde haar. Maar, tot haar eigen verbazing kreeg zij de volgende dag al een telefoontje. Het journalistieke leven van Cora de Boed was begonnen!
Talent
Bij Ons Eiland werkte Cora zich al heel snel op. Binnen een paar maanden had zij de benodigde vaardigheden onder de knie en werd ze overal naar toegestuurd. Intussen studeerde ze ‘s avonds aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg.
Ook al kon zij van iedere gebeurtenis een goed verhaal maken, haar voorkeur bleef voor kunst, cultuur en de personen die daar vorm en inhoud aan kunnen geven.
Hun persoonlijke verhalen optekenen was en is haar passie. Dat ze daar zelf ook beter en creatiever van geworden is, lijdt geen twijfel.
Boeken
‘Ik ga een boek schrijven’, poneerde zij al op zestienjarige leeftijd. Dat bleken profetische woorden te zijn. Het begon met het boek ‘Zestig jaar Peeman transport’, een boek met de historie van het bedrijf en persoonlijke verhalen van de werknemers.
De ontmoeting met Petra Blokker, eigenaresse van het Faunapark in Nieuwe-Tonge leidde tot een wel heel bijzonder boek: ‘Japie’s Avonturen’.
Daarin vertelt het kangoeroeweesje in zijn eigen woorden hoe hij de wereld ervaart. Een bestseller.
In haar boek ‘Norge Jeg Elker Deg’, dat zij een aantal jaren geleden ten doop hield, beschrijft zij op bijna mythische wijze de ervaringen, die zij opdeed tijdens haar reizen door Noorwegen.
Flakkees dialect
De liefde voor het Flakkeese dialect heeft Cora nooit onder stoelen of banken gestoken. Eigenlijk is het haar met de paplepel ingegoten.
Om zich daar nog meer in te verdiepen volgde ze een cursus dialect bij Pau Heerschap. Samen met haar medecursisten maakte zij een cd met verhalen die in het Flakkeese dialect door hen werden voorgelezen.
‘Wiele saeme’ was de welluidende naam ervan. Een paar honderd toehoorders woonden de presentatie ervan in Dorpstienden in Ouddorp bij.
Misschien is dat wel indicatief voor de belangstelling die er is voor het dialect.
Daarnaast leverde zij bijdragen in het Flakkees aan de boeken van Joost Drenthe, een fervent voorvechter van het dialect.
Ook maakt zij deel uit van de Reizende Dichters. In hun kwartaalblad verschijnt het voorwoord en soms een verhaal in het dialect of Nederlands van Cora.
Veel dialecten
Goeree-Overflakkee kent dertien dialecten. Ieder dorp heeft zijn eigen specifieke kenmerken.
Grammatica is een dialect vreemd. Je schrijft het zoals je het uitspreekt.
Cora is een groot pleitbezorger van het dialect. Ze hoopt, dat er in de Flakkeese gezinnen zoveel mogelijk dialect gesproken wordt. Dan is de kans groot, dat het voortleeft.
Voorwaarde daarvoor is wel, dat de ouders van af de geboorte Flakkees tegen hun kind praten. Dan worden de typisch Flakkeese klanken in het brein van het kind opgeslagen. Dat vormt het basismateriaal voor de Flakkeese klanken later.
Artikelen in het Flakkees
In deze krant gaat zij daar haar steentje aan bijdragen. Iedere maand verschijnt er van haar hand een verhaal over alledaagse dingen. En dat wordt uiteraard geschreven in het Flakkeese dialect!
Volgende week verschijnt het eerste verhaal met de titel ‘Sinterklaos op de fiets’.
De datum daarvoor kan niet beter gekozen worden. Het is dan nl. 5 december.
De redactie wenst de lezer veel dialectisch leesplezier!















