Stad aan ’t Haringvliet verovert Miljoenenjacht

Wat gebeurt er als je voor Miljoenenjacht een postcode selecteert die zo ongeveer een compleet dorp beslaat? Dan krijg je dus een kleine invasie vanuit Stad aan ’t Haringvliet in de televisiestudio.

Een tijdje geleden viel bij 50 dorpsbewoners uit postcodegebied 3243 een wel héél leuke uitnodiging op de mat. Zij mochten zich aanmelden voor een opname van Miljoenenjacht en allemaal iemand meenemen. En natuurlijk begon toen meteen het grote fantaseren. Want ja… wat als?

De meesten reden zelf of met elkaar mee richting de studio. Wie er precies allemaal waren uitgenodigd, wisten we eigenlijk niet. Dat maakte de aankomst meteen extra leuk. Bij binnenkomst was het steeds: hé, jij ook?! En: ooooh, zíj zijn er ook! Niet iedereen kende elkaar, maar dat maakt in Stad blijkbaar weinig uit. Met een lekker lunchbuffet erbij zat de sfeer er al snel goed in.

Natuurlijk ging het gesprek aan tafel al vrij snel over de belangrijkste vraag: wat als één van ons straks daadwerkelijk wordt uitgekozen?

Aan onze tafel zaten onder andere Karin en Harry. Karin wist eigenlijk wel één ding zeker: voor haar hoefde al dat gedoe voor de camera niet zo nodig. Laat haar maar lekker in het publiek zitten. Dat de middag uiteindelijk iets anders voor haar in petto had, wist ze toen gelukkig nog niet…

Daarna mochten we de studio in. En daar werd het toch wel even echt. Vak 1, pal naast de beroemde koffertjestrap. Overal camera’s, lampen en techniek en ineens zit je midden in het decor dat je normaal alleen vanaf de bank ziet.

En tja, zoveel Stadtenaren bij elkaar… dan móét ik als fotograaf natuurlijk toch even een groepsfoto maken.
Gastheer Tom zorgde ervoor dat we bepaald niet rustig op onze stoeltjes bleven zitten. Met veel humor, enthousiasme en uitleg werd de hele zaal opgezweept. En natuurlijk was het ook ontzettend leuk om Linda de Mol eens van dichtbij aan het werk te zien en het programma mee te maken dat je normaal alleen vanaf de bank kent.

Tussen vakken uit onder andere Amsterdam en Leeuwarden zat daar ineens ons kleine Stad aan ’t Haringvliet. Dat was toch heel tof.
Want waar in zo’n groot stadsvak als bijv. Amsterda niet iedereen elkaar kent, was het bij ons vooral veel bekende gezichten, zwaaien, aanmoedigen en elkaar nóg een beetje gekker maken. Een klein dorp kan blijkbaar behoorlijk veel geluid produceren.

Dat bleek al héél snel.

Bij de allereerste vraag waarmee een plek in de finale verdiend kon worden, had onze eigen tafelgenoot Harry het antwoord als allersnelste goed.

Nou. Toen ging het Stadse dak eraf.

Harry koos ervoor om door te spelen en na een behoorlijk spannende wedstrijd wist hij het uiteindelijk zelfs tot finalist te schoppen. Karin ontkwam daardoor toch niet helemaal aan de camera’s en belandde op het bekende stoeltje. Voor beiden behoorlijk spannend, dus wij waren vooral ontzettend trots dat ze daar maar mooi zaten.

En Harry? Die ging uiteindelijk met een prachtige som geld naar huis. Hoeveel precies, dat verklappen ik niet. Daarvoor moet je zelf maar (terug) kijken.

Voor de rest van ons bleef het bij de publieksprijs, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken. We hebben geklapt tot onze handen zeer deden, geschreeuwd tot onze stemmen het bijna begaven en volgens mij duidelijk genoeg gemaakt uit welk vak we kwamen.

Eén ding weten we inmiddels wel:

Stad aan ‘t Haringvliet staat op de kaart dankzij Harry en Karin.

Geschreven door Anniek van Zadelhoff

Foto door Anniek van Zadelhoff