Coby en Herman van Maarsseveen en de ‘uit de hand gelopen’ hobby’s

Ooltgensplaat_ Een passie voor borduren gekoppeld aan een passie voor vlaggen. De hobby’s van Coby en Herman van Maarsseveen kwamen door de liefde bij elkaar. Samen zaten ze achter de Omloop-kraam, aangekleed met ‘geborduurde’ badlakens, t-shirts en vlaggen.  

Door Gerard Vonk

Even voorstellen. De 69-jarige Coby ziet het borduren als een uit de hand gelopen hobby. ,,Het is begonnen met het maken van poppenkleding,’’ gaat zij terug in de tijd. ,,En dat is later aangevuld met borduren.’’ Een voorraad aan werkjes ontstond, geholpen door een borduurmachine en een Facebookpagina Coby’s Borduurshop. Er volgden uitnodigingen voor markten en braderieën, meestal op het eiland en soms daarbuiten. Favoriet is de Oeltgendag in haar woonplaats, maar ook de onlangs gehouden Holle Bolle Dag in Sommelsdijk kan op haar enthousiasme rekenen. 

Ook de organisatie van de Omloop vroeg Coby haar waar uit te stallen voor de lopers, hun familie, kennissen en andere geïnteresseerden. Voor het derde achtereenvolgende jaar. Haar inbreng? De namen van alle dorpen op het eiland die op de badlakens zijn geborduurd met als toevoeging iets kenmerkends. Het idee vond zijn oorsprong in de Corona-tijd. Er was tijd om in ieder dorp langs te gaan, op zoek naar ideeën. Er rolden thema’s uit zoals de uien van Achthuizen, de molen van Ooltgensplaat, de blauwkous van Nieuwe-Tonge, het ‘klein Parijs’ in Dirksland, de flamingo’s bij Battenoord en wat al niet meer. Coby kon meer dan tevreden terugkijken. ,,Het ging super, ik had nog slechts één badlaken over.’’  

Haar echtgenoot Herman is een ‘vlaggen-man’. In de tuin van zijn woning hangt het gehele jaar door een vlag in de mast. ,,Ik heb altijd gevlagd,’’ vertelt de 75-jarige Utrechtenaar. ,,Bij de marine kwam ik ermee in aanraking. Op ons schip hesen we de Geuzenvlag. Die stond symbool voor onze gastvrijheid. En dan was er natuurlijk ook de rood, wit, blauwe Nationale vlag. Je kunt wel zeggen dat ik een ‘zwaar’ Nederlander ben. Ik wil promotie maken voor Nederland. Met een vlag kun je daar aandacht aan geven, bijvoorbeeld op de feestdagen.’’ Door zijn werk bij Shell-Pernis verhuisde Herman naar Middelharnis, waar hij veertig jaar woonde. Vervolgens stapte hij voor Coby over naar Ooltgensplaat. Daar trof hij een huis met een tuin, met plaats voor een vlaggenmast. Die kwam er. Zeven meter hoog en zichtbaar vanaf de N59. Tot zijn spijt verscheen er een nieuw park met woningen dat het zicht belemmerde. ,,Eigenlijk zou ik nu een mast van elf meter moeten hebben, maar ik krijg er van Coby geen toestemming voor.’’ 

Met een vlaggenmast in zijn nabijheid breidde hij het arsenaal aan vlaggen uit. Het zijn er ondertussen 28. Daar waar hij bij de Nationale Vlag gebonden is aan de geldende protocollen, kan hij ‘nieuwkomers’ naar eigen inzicht hijsen. Hoe Herman deze vlaggen bemachtigde? Hij ging er zelf achteraan, reed het eiland rond en daar waar hij een vlag zag hangen, gooide hij een balletje op: ‘Hebben jullie er niet eentje voor mij?’ Het leverde hem een scala aan vlaggen op, met namen als Jan de Bakker, Van Gurp, Achthuizen, Moederdag, Nieuwjaar en Kerst. Via zijn zoon kreeg hij er eentje van Sint-Annaland en Tamara’s horeca liet er speciaal een voor Herman maken. Maar de absolute topper is de vlag ‘Coby’s Borduurshop’, natuurlijk voor ‘zijn’ Coby.