Dodenherdenking in Den Bommel

Zondag 4 mei vond ook in Den Bommel de Dodenherdenking plaats. De herdenking werd gehouden in gebouw “Bij de Bron”. Aansluitend werd bij het oorlogsmonument twee minuten stilte gehouden en werden er kransen en bloemen gelegd.

De heer Rien Bakelaar heette een ieder hartelijk welkom, in het bijzonder Berend Jan Bruggeman, wethouder van de gemeente Goeree-Overflakkee. Voorts waren aanwezig de leerlingen van de bassisscholen, Brand-en Jeugdbrandweer, Sint Adolfskoor, trompettiste Femke Mooijaart, vertegenwoordigers van de twee kerken, het Oranjecomitee, het Sint Adolfskoor en oud-militairen.
Bakelaar noemde het feit dat we op 4 mei weer alle burgers en militairen gedenken die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen, tevens de militairen bij vredesoperatie na de oorlog. Vele doden vielen ook o.a. bij het bombardement in Rotterdam op 14 mei 1940.
Ook zijn er inwoners van Den Bommel omgekomen door ontberingen in werkkampen n.l. Hendrik Lokker en Gerrit Ras.
Nu, 80 jaren na de bevrijding, is er nog steeds oorlogsgeweld in de wereld. Oekraine wordt weer niet gespaard: in de oorlog het zwaarts getroffen land van Europa met 5,3 miljoen slachtoffers.

Wij gedenken vandaag alle gevallenen die hun leven gaven voor onze vrijheid.
LATEN WE HEN NOOIT VERGETEN !

 Namens de Gemeente Goeree-Overflakkee hield wethouder de heer Berend Jan Bruggeman een toespraak. Op 5 mei 1945 werd in alle dorpen van ons eiland een aankondiging verspreid door militair commandant Fopma met de woorden “Het einde van de tirannie is aangebroken” en eindigde met “Wij zijn weer vrij. Wij kunnen weer onszelf zijn”.
De inwoners van Den Bommel waren toen niet thuis. Ze woonden elders in het land omdat de bezetter hun huizen in 1944 onder water had gezet.
Bruggeman vertelt ook over de herdenking van Robert Eugene Stover, een jonge Amerikaan
die op 30 juli 1943 om het leven kwam toen zijn vliegtuig neerstortte bij ons dorp. We herdenken ook de jonge mannen die tijdens de razzia van december 1944 werden meegenomen voor dwangarbeid. Dat gaf veel verdriet.
Tot op de dag van vandaag is er op veel plekken in de wereld oorlog. We moeten er elke dag aan werken om onze democratie te beschermen, zodat we weer vrij zijn en onszelf kunnen zijn.

Hierna werden er gedichten, gemaakt en voorgedragen door kinderen van de Ollie B.Bommelschool, te weten : Mara van Helleman, Mick Breesnee en Asynat Alsheikh Mohammed.

De bijdrage van Jan Zuijdijk bestond uit het noemen van alle 57 namen van de omgekomen Joodse medeburgers van ons eiland. 90 % van onze Joodse Flakkeese medeburgers werden vermoord. Het hoogste moord-percentage in de door de NAZI s bezette gebieden !
Ook zij worden herdacht bij de 2 minuten stilte.

Het Sint Adolfskoor zong twee liederen, te weten :
Lied : From the time you say Goodbye.
Lied : The white cliffs of Dover / Vrede op Flakkee.

Buiten bij het oorlogsmonument werd de herdenking vervolgd.
Femke Mooijaart blies “The last post”. Hierna volgde de twee minuten stilte.
Na de stilte werden door de brandweerlieden de Nederlandse, Engelse en Amerikaanse vlag gehesen.
Femke blies tevens het Wilhelmus , waarbij een ieder meezong.
Het Sint Adolfskoor speelde en zong het Engelse en Amerikaanse volkslied.

De heer Berend Jan Bruggeman legde een krans namens de Gemeente Goeree- Overflakkee.
Ook werd een krans gelegd namens de Gezamenlijke kerken in Den Bommel (Ned. Hervormd en Gereformeerd).
Hierna werden er bloemen gelegd door afgevaardigden Linda Peekstok en Marco Driesse namens de Oud Militairen. Ook werden er bloemen gelegd namens Stichting Oranje Comitee, namens de Dorpsraad Den Bommel/Zuidzijde, namens het Sint Adolfskoor, namens Ondernemersvereniging Den Bommel en door de kinderen van de basisschool Ollie B. Bommel. Deze bloemen werden door leerlingen Mara, Mick en Asynat gelegd, hun tweede inbreng deze avond.
De krans en bloemen werden door de leden van de Bommelse Jeugdbrandweer aangereikt.
Het is ieder jaar weer positief dat onze jeugd hier bij betrokken wordt.
Daarna was er gelegenheid voor de overige belangstellenden om bloemen te leggen.

Hierna gingen allen naar “Bij de Bron” voor koffie en samenzijn.
Het was weer een waardige herdenking.