Flakkee met kleur op de wangen uit de beker

Middelharnis_ Een bekerwedstrijd met een loodzware opdracht. MSV&AV Flakkee-trainer Hans de Heer kon niet anders concluderen nadat hij de beelden van tegenstander Wilhelmus had gezien en de analyse van zijn collega-trainer van Vitesse Delft had gehoord. Een 2-8 nederlaag volgde, en dus de ingecalculeerde uitschakeling. 

Door Gerard Vonk

,,Natuurlijk mag je verliezen,’’ keek De Heer terug op de verliespartij. ,,Tegen zo’n goede tegenstander, maar liever niet door persoonlijke fouten die niet nodig zijn.’’ Eerst wat meer over Wilhelmus, een club met een roemrijk verleden in het zondagvoetbal. In Corona-tijd kwam de klad er in, gevolgd door een vervolg in het zaterdagvoetbal. Dieptepunt, volgens meegereisde belangstellenden, was het vorige seizoen dat bijna tot degradatie naar de vierde klasse leidde. De ommekeer is echter aanstaande. De club haalde twee ‘namen’ binnen: Noah Abid (betaald voetbalverleden) en Freek van Eijk (divisie voetbalverleden) maar met ‘droge ogen’ gaf eerder genoemde belangstellende aan dat ‘er geen cent wordt betaald’. Naast deze aanwinsten speelden er al jongens die op een hoger niveau hadden geacteerd. Kortom, een ploeg die het inspelen van de bal en het doorbewegen als kwaliteit met zich meedroeg. Stilletjes genoot De Heer daarvan.  

Terug naar Flakkee. De club kon rekenen op een mooie publieke belangstelling, een volle kantine en dito omzet. Na jaren van droogte in successen en kleurloosheid op het veld rendeert het elftal van De Heer in de vijfde klasse. In de competitie zijn al tien punten uit vier wedstrijden binnengehengeld. Als bonus rolden er tussendoor twee bekerwedstrijden uit de bus. Tegen aansprekende tegenstanders: RVVH, met 0-7 verloren, en nu dus Wilhelmus. De Heer gaf zijn spelers de opdracht om te voetballen, proberen niet te verliezen en in het achterhoofd er rekening mee houden dat je de deksel op de neus kan krijgen. De eerste tien minuten waren echter een doorn in zijn oog. De tegenstander zette aan, kreeg vier kansen waar ze er twee van benutte. ,,Die gaven we wel heel makkelijk weg.’’ De realiteit gebiedt te zeggen dat Wilhelmus geconcentreerd speelde en een snelle beslissing zocht en vond. Vervolgens sommeerde de ervaren trainer zijn spelers ‘dichter bij elkaar te houden, de bal in de ploeg te houden en de ruimtes klein te houden’. Dat lukte, waarna een periode van durf werd beloond met een treffer van Nino Wielaard op aangeven van Bradly Paulissen. Kort daarna volgde een reuzenkans voor Arjan van Gurp die zijn inzet voorlangs zag gaan. Vervolgens herpakte de tegenstander zich, met twee treffers voor de rust als resultaat. Direct na de hervatting de vijfde tegentreffer. Ondanks een tweede Flakkeese treffer, op naam van Danny Buurman, was het gedaan. De kansen voor Wilhelmus namen in aantal toe, de doelpunten uiteindelijk met drie waarmee de 2-8 score als eindresultaat stond.