Den Bommel weigert te capituleren en knokt zich tegen DBGC terug van 0-3 naar 3-3

Den Bommel_ Na de harde 5-0 nederlaag bij SV Charlois stond VV Den Bommel zaterdag 3 oktober voor een wedstrijd waarin vooral een reactie werd gevraagd. Op Sportpark De Kruus kwam streekgenoot DBGC uit Oude-Tonge op bezoek. Niet alleen een ontmoeting tussen twee ploegen uit dezelfde 3e klasse D van district West II, maar ook een echte eilandderby met veel toeschouwers.

Door de clubwatcher van Den Bommel

De uitgangspositie maakte de wedstrijd voor Den Bommel extra belangrijk. Na de spectaculaire 3-3 tegen SC Botlek en de afstraffing bij Charlois stond de ploeg van trainer Dennis van Gils met één punt uit twee wedstrijden op de veertiende en laatste plaats. Vijf andere ploegen stonden eveneens nog in de onderste regionen, waarbij het verschil met de nummers negen tot en met dertien maximaal nul punten bedroeg: al die ploegen hadden eveneens één punt. 

Trainer Dennis van Gils kon bovendien nog niet over zijn volledige selectie beschikken. Paul Looij was niet inzetbaar vanwege de blessure die hij een week eerder tegen SV Charlois had opgelopen. Daardoor moest Jesper van der Hoek opnieuw een linie terugzakken naar de verdediging, wat tegelijkertijd ten koste ging van de balans op het middenveld. Daar stond tegenover dat Frank Post weer beschikbaar was en ook Johnno Bakker zijn rentree maakte. Vooral de terugkeer van Post bleek later op de middag van grote waarde, toen Den Bommel na een 0-3 achterstand op zoek moest naar houvast en nieuwe energie op het middenveld. Ook DBGC kende een grillige start. De ploeg uit Oude-Tonge was vorig seizoen nog actief in de vierde klasse, na in 2024/2025 juist in de 3e klasse I en daarvoor jarenlang op tweede- en derdeklasseniveau te hebben gespeeld. De terugkeer in de derde klasse begon met een 5-2 nederlaag bij Overmaas, maar een week later volgde met een overtuigende 4-1 overwinning op Rijsoord direct herstel. Voor Den Bommel lag de opdracht vooral op mentaal vlak. Na de slappe manier van verdedigen tegen Charlois moest er meer scherpte, agressiviteit en onderlinge coaching komen. Dat goede voornemen hield helaas precies zes minuten stand.

Den Bommel wilde vanaf de aftrap laten zien dat Rotterdam een incident was geweest, maar werd al vroeg geconfronteerd met precies hetzelfde probleem dat een week eerder zoveel schade had aangericht: de tegenstander kreeg te veel tijd en ruimte. In de zesde minuut kwam het gevaar, zoals vooraf al gevreesd, over de linkerflank van DBGC. Jeroen Sep, de gevaarlijkste speler van de bezoekers, kreeg alle tijd om te bedenken wat hij met de bal wilde doen. Hij kapte twee Bommelse verdedigers uit en mikte vervolgens richting de verre hoek. Doelman Sander van Reijn wist het schot nog met zijn voet te keren, maar de rebound viel precies voor een meegesnelde en ongedekte speler van DBGC. Die hoefde alleen nog maar binnen te schuiven: 0-1.

Even dreigde daardoor het gevoel te ontstaan dat deze middag simpelweg een verlengstuk zou worden van de wedstrijd tegen Charlois. DBGC zocht Jeroen Sep voortdurend op en vooral vanaf links bleef de dreiging groot. Aan de andere kant gaf Thomas Engels het voorbeeld van wat Den Bommel nodig had. Met veel loopvermogen, strijd en onverzettelijkheid probeerde hij zijn ploeg overeind te houden. Waar DBGC ruimte zocht om te voetballen, probeerde Engels met hard werken te voorkomen dat de bezoekers eenvoudig richting het Bommelse doel konden opstomen.

Na een kwartier ging het weer mis. De bal bleef na een aanval van DBGC hangen in het strafschopgebied van Den Bommel. Waar de situatie vroeg om een ouderwetse haal richting de dijk, werd opnieuw onvoldoende doortastend ingegrepen. Een speler van DBGC kreeg daardoor gelegenheid om met de bal aan de wandel te gaan. Tussen een woud van benen door haalde hij uit. De bal ging tegendraads richting de verre hoek, raakte de binnenkant van de paal en verdween vervolgens in het doel: 0-2. Er zat ongetwijfeld een portie geluk bij dat niemand de bal onderweg raakte, maar ook hier gold een eenvoudige voetbalwet: wie het probeert, kan worden beloond. De tweede tegentreffer legde daarmee opnieuw het belangrijkste Bommelse probleem bloot. Niet de intentie ontbrak, maar de tegenstander kreeg te veel gelegenheid om een oplossing te zoeken. Den Bommel probeerde zich daarna te herstellen, maar DBGC kon met de comfortabele marge steeds gemakkelijker vanuit de organisatie spelen.

Met 0-2 zocht Den Bommel de kleedkamer op en de situatie begon ongemakkelijk veel overeenkomsten te vertonen met een week eerder. Ook tegen Charlois waren de blauw-zwarten te afwachtend begonnen en hadden individuele kwaliteiten van de tegenstander alle ruimte gekregen. Toch was er één belangrijk verschil. Tegen Charlois was Den Bommel gaandeweg volledig uit de wedstrijd gespeeld. Tegen DBGC bestond niet het gevoel dat de bezoekers onbereikbaar waren. Het probleem zat vooral in de manier waarop de doelpunten waren weggegeven. Voor Dennis van Gils was de boodschap daarom eenvoudig: scherper verdedigen, sneller druk op de bal en vooral blijven geloven dat één doelpunt het karakter van de wedstrijd volledig kon veranderen. Alleen zou dat eerste Bommelse doelpunt nog even op zich laten wachten.

Vijf minuten na rust leek de wedstrijd namelijk definitief beslist. Opnieuw werd de bal aan de linkerkant in de diepte gespeeld en ditmaal was het Jeroen Sep zelf die de ruimte vond. De aanvaller van DBGC aarzelde niet, haalde hard en gericht met een punter uit en schoot de bal buiten bereik van keeper Sander van Reijn in de verre hoek: 0-3. Op dat moment leek het scenario geschreven. DBGC had drie doelpunten voorsprong, Den Bommel stond onderaan en de kater van Charlois dreigde alleen maar groter te worden. De teugels werden iets gevierd, de druk op de bal nam af en ineens kreeg Den Bommel ruimte. En wie de blauw-zwarten de afgelopen seizoenen vaker heeft gevolgd, weet dat opgeven niet bepaald in het Bommelse voetbalwoordenboek voorkomt. Ook tegen Botlek kwam Den Bommel eerder dit seizoen al terug van 0-2 naar 3-2, waarna het uiteindelijk 3-3 werd. Ook Botlek-trainer John Kleijn merkte destijds na afloop op dat Den Bommel nooit opgeeft.

Langzaam begon het duel te kantelen. DBGC leek bovendien wat vermoeid te raken. Den Bommel won meer duels, dwong enkele hoekschoppen af. In de 64e minuut kwam de beloning. Uit een Bommelse hoekschop werd de bal gevaarlijk richting de tweede paal gebracht. Daar ging een verdediger van DBGC het luchtduel aan, maar in plaats van de bal weg te werken, kopte hij hem achter zijn eigen doelman: 1-3. Geen schoonheidprijs voor Den Bommel, wel precies het doelpunt dat de wedstrijd nodig had. Het harde werken werd beloond en ineens veranderde de sfeer op De Kruus. Waar DBGC minuten daarvoor nog comfortabel op weg leek naar drie punten, begon Den Bommel weer te geloven. Vier minuten later was de wedstrijd volledig terug. 

Frank Post zette goed door in het strafschopgebied en kwam vanuit een moeilijke positie toch tot een poging. Met een fraaie boogbal stuurde hij de bal richting de verre hoek. De doelman en een verdediger van DBGC konden er niet meer bij: 2-3. Nu was het echt een wedstrijd en werd er over het hele veld strijd geleverd. De twijfel sloeg zichtbaar toe bij DBGC. De ploeg die een kwartier eerder nog comfortabel met 0-3 leidde, begon steeds vaker voor de lange bal te kiezen. Geen risico meer in de opbouw, maar weg met dat ding en Den Bommel vooral zo ver mogelijk bij het eigen doel vandaan houden. Dennis van Gils voelde dat er iets te halen viel en bracht Ruben Riu dos Santos voor de moegestreden Coen Kornet. Met nieuwe energie op het middenveld kreeg Den Bommel steeds meer vat op de wedstrijd. Toch bleef het balanceren op een dun koord. DBGC loerde op de counter en één succesvolle uitbraak zou het Bommelse slotoffensief alsnog in één klap kunnen beëindigen. Den Bommel moest dus aanvallen zonder achterin volledig de deur open te zetten. De minuten tikten weg. DBGC leek de storm uiteindelijk toch te overleven. De wedstrijd naderde de negentigste minuut en de bezoekers konden de drie punten bijna aanraken. Den Bommel gooide nog één keer alles naar voren. Jelle van Gils, die was gewisseld voor Erik Ruijgers, bleef doorjagen op de doelman van DBGC, die de bal niet goed onder controle kreeg. Van Gils gaf niet op, zette zijn lichaam ertussen en zag hoe de bal via hem alsnog richting het doel caramboleerde, 3-3.

De ontlading bij Den Bommel was enorm. Spelers vlogen op Jelle van Gils af, terwijl DBGC nauwelijks kon bevatten hoe een wedstrijd die na vijftig minuten met 0-3 volledig beslist leek alsnog uit handen was geglipt. Het was geen doelpunt uit een ingestudeerde aanval en ook geen technisch hoogstandje. Het was een doelpunt dat volledig paste bij de middag: blijven lopen, blijven jagen en weigeren de wedstrijd verloren te geven, vuile meters maken en op het juiste moment op de goede plek opduiken.

Na afloop zal Dennis van Gils met twee totaal verschillende gevoelens naar deze wedstrijd hebben gekeken. Het eerste uur bood namelijk voldoende reden voor kritiek. Voor de tweede week op rij verdedigde Den Bommel te afwachtend. Tegen Charlois werd dat genadeloos afgestraft en DBGC profiteerde op De Kruus opnieuw van dezelfde ruimte. Bij zowel de 0-1 als de 0-2 had eerder en doortastender ingegrepen moeten worden. De 0-3 kort na rust leek vervolgens de bevestiging dat Den Bommel opnieuw een bijzonder pijnlijke middag tegemoet ging. Maar daarna liet de ploeg een eigenschap zien die dit seizoen zomaar van grote waarde kan worden: mentale weerbaarheid.

Frank Post was daarin de verpersoonlijking van de ommekeer. Hij trok het middenveld mee, bleef de duels zoeken en maakte zelf op fraaie wijze de 2-3. Thomas Engels had eerder in de wedstrijd al met zijn enorme arbeid laten zien welke intensiteit noodzakelijk was. De invalbeurt van Ruben Riu dos Santos bracht nieuwe energie en Jelle van Gils beloonde uiteindelijk een middag vol doorzetten met de gelijkmaker. Daarmee heeft Den Bommel na drie competitiewedstrijden twee punten. Vooraf stond de ploeg met één punt en een doelsaldo van 3-8 nog veertiende; DBGC stond zesde met drie punten. Met het gelijkspel voorkomt Den Bommel in ieder geval dat DBGC verder wegloopt en komt het zelf op twee punten. 

Volgende week wacht opnieuw een interessante confrontatie. Den Bommel gaat op zaterdag 10 oktober naar Klaaswaal voor de uitwedstrijd tegen SSS. Daar zal de ploeg vooral moeten proberen de lessen uit de eerste drie wedstrijden samen te brengen. Tegen Botlek werd een 0-2 achterstand weggepoetst, tegen Charlois ontbrak die veerkracht volledig en tegen DBGC werd zelfs een schijnbaar hopeloze 0-3 alsnog gerepareerd. Dat levert na drie wedstrijden slechts twee punten op en dus is er bepaald geen reden om achterover te leunen.