Column Hanna IJzerman

Goeree-Overflakkee: een grote mond over bezuinigen, een olifantengeheugen voor afspraken 

Goeree-Overflakkee stevent af op financiële tekorten. Miljoenen moeten worden gevonden, voorzieningen staan onder druk en inwoners mogen zich alvast schrap zetten voor moeilijke keuzes. Het bekende verhaal: kritisch kijken naar uitgaven, de tering naar de nering zetten en vooral begrip tonen voor het gemeentebestuur. Begrip? Natuurlijk. Maar dan verwacht ik wel dat bestuurders zelf begrijpen waar ze mee bezig zijn. 

Want wie het dossier rond hockeyvereniging HCGO volgt, ziet dat het op het gemeentehuis niet alleen aan geld ontbreekt, maar soms ook aan bestuurlijk geheugen. HCGO heeft ruim 250 leden. Mensen die hun vrije tijd investeren in sport, jeugd en gemeenschap. Een vereniging die gewoon wil weten waar ze aan toe is. Op 18 september 2025 zijn toezeggingen gedaan over onder meer gebruiksrechten, kostenverdeling en de continuïteit van de vereniging. Ruim een jaar later moest de gemeenteraad het college daar opnieuw aan herinneren. 

p 15 oktober 2026 kwam daarvoor een motie op tafel. Laat dat even bezinken: een gemeenteraad die het eigen college moet aansporen om eerdere toezeggingen serieus te nemen. In een bedrijf zou de directie inmiddels op het matje zijn geroepen. Op Goeree-Overflakkee noemen we dat een vervolgoverleg. 

Ondertussen mag HCGO zich bezighouden met onderhuurconstructies, onzekerheid over opstallen en de vraag of afspraken überhaupt iets waard zijn. Een sportvereniging runt een club, geen afdeling juridische geschillenbeslechting. Het college moet nu binnen vier weken duidelijkheid geven. Vier weken! Een jaar was blijkbaar niet genoeg, maar met een deadline moet het ineens wel lukken. Wat een wonder dat er nog een agenda beschikbaar is om het te bespreken. 

En ondertussen dreigt richting 2030 een tekort van bijna tien miljoen euro, oplopend tot zestien miljoen in 2040. Inwoners moeten mogelijk inleveren op voorzieningen, terwijl bestuurlijke betrouwbaarheid kennelijk geen vanzelfsprekendheid is. Je kunt geen gemeenschap bouwen op loze beloften. Je kunt vrijwilligers niet jarenlang om inzet vragen en ze vervolgens behandelen alsof ze lastig zijn omdat ze gemaakte afspraken zwart op wit willen zien.

HCGO vraagt geen gunst. De vereniging vraagt duidelijkheid. Dat verschil lijkt ergens tussen de vergadertafel en de notulen verloren te zijn gegaan.Dus college: stop met doorschuiven, stop met het opnieuw optuigen van hetzelfde dossier en regel het. Geen mistgordijnen, geen bestuurlijke rookmachine en geen volgende vergadering om uit te leggen waarom het wéér niet gelukt is. 

Wie inwoners de les leest over verstandig omgaan met geld en verantwoordelijkheid nemen, moet dat zelf ook laten zien. Vertrouwen vraag je niet met een persbericht. Dat verdien je met je daden. En op dit dossier heeft het college nog heel wat uit te leggen.