Column Frank/Janine: Houten Kaap
AlgemeenVoor een Rotterdammer op de Plaat is Ouddorp een end verderop. Van de week ging ik eens kijken. De vernieuwde Klepperstee kreeg een puur natuur campingzwembad zonder blauwe chloortegeltjes. Onze natuurspeeltuin gaat de spettervijver aanpakken en goede raad is welkom. Dat Houten Kaap-kindertheater tegelijk meegepakt. Het programma ziet er, in de folder, gelikt uit. Zijn we bij de Buutenplaets tikkeltje jaloers op. Ik had er een beste dag voor uitgekozen. Toeristenseizoen net op gang maar intens koud en miezerig liepen we daar, met elkaars ziel onder de arm. Werktuiglijk schoten beelden van een week achterbuurt-skiën in herinnering; hier geen zon, daar geen sneeuw. Identiek straatje met om en om verhuur-receptie, horeca en attributenwinkeltjes omringd met eindeloos gelijkvormige accommodaties.
Met een blik door de tijd zag ik op Ouddorp-duin dezelfde sleetsheid die de Franse skigebieden kenmerkt. De luxe merkenwinkeltjes verworden tot belwinkels annex gamehallen en de restaurants tot afhaal-pizzeria’s. Met bergen waar af te glijden of zonovergoten stranden is toerisme een makkie, ze komen toch wel. En daarna opluxen om er, zonodig met aangetrokken kapitaal, meer geld uit te slaan. Tot de wal het schip keert. Zo komt Ouddorp in een rijtje terecht met Barcelona en Venetie, of Amsterdam en Giethoorn, zo u wilt. Spookdorpen buiten het seizoen; massa-toerisme laat verwoestende sporen na.
Voor de altoos beleden ambitie het Flakkees achterland recreatief te ontwikkelen doen zich nieuwe kansen voor. In het plan onze havens te repareren is unaniem gekozen om die meteen op te leuken; impulsen voor Sluishaven, Battenoord en andere. Waar toerisme niet vanzelfsprekend is, zijn creatieve concepten gevraagd; meer van hetzelfde trekt hier niet. Vraagt absoluut een andere reflex dan tulpen- of flamingokijkers verdacht te maken. Ook die komen toch wel. Beter ze een warm welkom heten, hun dagje uit begeleiden met passende verstrooiing en er een graantje van mee te pikken.
