Dichters nemen afscheid van Herman Maas

Een beetje verbaasd was hij wel van zoveel mooie woorden aan zijn adres. Herman Maas nam op zaterdag 1 februari 2025 afscheid als presentator van de literaire middagen van De Reizende Dichters, tegenwoordig Poëzie als Zeewind genoemd. In het Diekhuus in Middelharnis kwam hij naar voren om alles aan te horen.

Door Cora de Boed

Zijn functie als presentator heeft Herman met verve vervuld en dat ruim 15 jaren, weet Niels Snoek als geen ander. Hij liet Herman weten welke gasten er op de lijst stonden, die ter plekke iets voor het voetlicht zouden brengen. Herman genoot er zelf van, om informatie over allerlei gastdichters en verhalenvertellers op te zoeken en dat aan te kondigen, voordat ze achter de microfoon plaats namen. Hij heeft natuurlijk altijd de dichters van het collectief voorgesteld, maar ook vele anderen uit eigen regio, maar ook uit alle delen van Nederland en zelfs uit België. 

Zelf hoor ik van degenen nog dat ze het zo gezellig vonden bij De Reizende Dichters, want er is ook altijd muziek op Poëzie als Zeewind. Dat is elke keer iemand anders, of een paar muzikanten bij elkaar. 

Ook van hen maakte Herman steevast een verhaaltje voordat zij hun eerste klanken lieten horen. En als toehoorder weet je weer eens wat, leuk om te horen op locaties in Middelharnis, Ouddorp, Hellevoetsluis of in het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk op Schouwen-Duiveland. Want dat is variabel, waar alle aanwezigen van gedichten en verhalen kunnen genieten. 

Respect
Dat Herman Maas als presentator veel respect geniet bij het dichterscollectief, kwam ter sprake tijdens de woorden van Frouke Bienefelt. Zij noemde dat hij een enorme woordenschat heeft, solidair is en pienter. En heeft Herman op het culturele vlak veel tot stand gebracht, nog!

Volgens haar houdt hij altijd het hoofd koel, maar toch hoorde je een tikkeltje weemoed in haar stem. Frouke hoopt dat hij en zijn vrouw Greet nog vaak de middagen van Poëzie als Zeewind zullen bijwonen, deze wens namens iedereen van De Reizende Dichters, ook de mensen van de redactie. 

Casper Markesteijn heeft het stokje overgenomen als presentator van het collectief. Richting Herman las hij het gedicht ‘Wien Neerlands Bloed’, van schrijver en dichter Hendrik Tollens (1780-1856). Dit omdat Herman en Greet nu aan het Hendrik Tollensplein in Sommelsdijk wonen. Herman op zijn beurt sprak over de middag als een verrijking in zijn leven. “Hoe mooi is het om mensen samen te brengen, waarvan iedereen gelijk is.” Een gevleugelde uitspraak van de vroegere huisarts in Stad aan ‘t Haringvliet.