Column Frank/Janine: Gelijk speelveld
AlgemeenIk heb er niet zoveel mee maar voor velen is voetbal de belangrijkste bijzaak van het leven. Na school rende ik ook achter een bal aan. Niet onverdienstelijk, noemen ze tegenwoordig wingback. Bang om vies te worden was ik niet, mij moest je twee keer voorbij. Zo verdiende ik de bijnaam ‘blubberboom’.In georganiseerd clubverband ging het minder, een team moet je liggen. Toen ik er uit gestuurd werd omdat ik de eigen aanvoerder een muilpeer verkocht, heb ik het veld definitief verlaten en de gitaar omgehangen.
Neerlands volkssport nummer één en ieder heeft een eigen favoriet. Vandaar dat nieuw samengevoegde gemeente Goeree-Overflakkee verbinding zocht via voetbal. Ieder dorp heeft immers een eigen club. In de loop van jaren had elke vereniging het op eigen manier bedisseld; de een deed alles zelf en bij een ander regelde de gemeente onderhoud.
Een ratjetoe en gelijke spelregels moesten er komen. Maar dan ook een gelijk startpunt, bedongen de verenigingen. Lagen de velden er bij de een tiptop bij, andere clubs konden geen gasten meer ontvangen, zo’n bende was het in de kleedkamers.
De eerste die zich er tegenaan bemoeide, wist een vrindje die het eiland vol zou leggen met kunstgras. Toen dat op een schandaal uitdraaide, was die wethouder splotskaps met de noorderzon vertrokken. Inmiddels zijn we al aan de derde die er de tanden op stuk bijt. Met alleen de zomerstop om achterstallig onderhoud in te halen bleek gelijk-schakelen een langdurige operatie. Nu alles op orde is, komen de onderhoudskosten ter sprake; wie gaat dat betalen?
Destijds met de natte vinger ingeschat maar inmiddels tot de cent nauwkeurig berekend. Mede door inflatie flink wat hoger en de vrijwillige terreinknechten van de clubs worden er ook niets jonger op. Daarom wordt de gemeenteraad gevraagd a.s. donderdag bij te passen. Onze tennisverenigingen kijken jaloers toe.
