Column Frank/Janine: Geef me de vijf
AlgemeenGrotere tegenstellingen heeft een actie van de gezamenlijke hulporganisaties nooit blootgelegd. Even opgezocht; in Israel verdienen ze geld als water maar als je iets overkomt ben je aan de goden overgeleverd; sociale voorzieningen nul komma boterletter. Ook daar is leed, 1 op de 5 is niet eens van het Joodse houtje.
In Nederland roept het Midden-Oosten conflict sterke gevoelens op; aanhangers van beide kampen schuiven de ander de schuld toe. Ook ik heb mijn favorieten; als jochie gniffelde ik nog toen in 1967 de Israëli’s in 6 dagen alle buurlanden een pak slag gaven. Intussen heb ik ernstig te doen met de Palestijnen die sinds 1948 van hun land worden gedreven en nu een meedogenloos efficiënte oorlogsmachine over zich heen krijgen.
De verstrooiing van het Joodse volk stamt uit de Romeinse tijd toen ze, wegens opstandigheid, hun eigen land uitgegooid werden. Als uitvinders van het één-god geloof werd hen de loef afgestoken door christenen. De dood van hún verlosser kregen ze in de schoenen geschoven. Naarmate de westerse samenleving zich ontwikkelde, werden ze verder uitgesloten en apart gezet. Uiteindelijk leidend tot Adolf Hitler en de joden-vernietigingskampen. We waren er allemaal bij. Het onderzoek naar het lot van de 63 Flakkeese joden levert meer schaamte dan trots.
Bij wijze van ereschuld krijgen de zionisten in 1948 hun eigen landje. In het post-koloniale tijdperk deden grote mogendheden dat zo. Dat de Joodse volksaard lijdzaam zou zijn? Altijd zaten ze in de hoek waar de klappen vielen, maar ‘oog om oog’ is motto. Ik heb het niet op een natie die een high-tech leger loslaat op ongeorganiseerde buren. Is dat anti-semitisme?
Ik weet het verschil tussen de symbolen van 7-armige kandelaar en blauw-witte vlag.
Vredestichters Begin namens Israel en Sadat van Egypte, die elkaar in 1977 de hand schudden, dat waren nog eens helden!
