Column FJ: Speeltuin van de toekomst
AlgemeenSeizoen afsluitende barbecue, technisch overleg over de vijver, een app-oproep voor een volgende klusdag. Temiddden van dozijnen gezinnen die er plezier beleven, wordt stevig doorgewerkt; weekend-drukte op de buutenplaets. Ontzag wat vrijwilligers daar presteren.
In 2016 ontstond initiatief voor de eerste natuurspeeltuin op Flakkee. Ik vond dat stom; zoiets is toch op het platteland niet nodig?’ Ik ging eens helpen en raakte verliefd op de plek. Er kwam corona, ik kon geen kant uit dus begon het voormalig schapenweitje met groen te stofferen. Al schoffelend bedacht ik hoe deze parel van Flakkee beter bekend zou moeten worden.
Met kinderactiviteiten en bandjes voor de ouders verzon ik, dicht bij huis, een alternatief voor pretparken en indoor ballenbakken. En altijd gratis. Ik kon er zelfs een eigen bestuur bij zoeken. Het begon steeds beter te lopen en gelukkig was er veel hulp. Ik worstelde met de ondergang van het scheepswrak en wilde rustiger aan doen. Een hele ploeg stond klaar om het over te nemen. Zelf had ik een natuurgebied voor ogen waar kinderen konden spelen. Daartoe had ik het terrein bezaaid met spullen waar ik wonderlijke activiteiten mee uitvoerde. Mijn loutering; ze begonnen met grote opruiming. Zelf laadde ik de vrachtwagen op; alles terug naar de stort.
Afgelopen jaar is een kleine ton bij elkaar geharkt bij overheden en sponsors. Zo gaat de speeltuin, met veilige klimtoren en schone vijver, een ordentelijke toekomst tegemoet. In een ambitieus masterplan voor gemeente-havens groeien bomen op Sluishaven tot in de hemel.
Past in een beleid waar toeristen over het eiland verstrooid worden. Eerst zien en dan geloven, baas in eigen tuin. Hulp is bij alles welkom, bestuur die met instanties en bobo’s overweg kan, organisatorische talenten- voor activiteitenprogramma’s en vooral veel wapperende handjes.
Ik doe mee! Maar niet meer als haantje de voorste.
