SCHERP
Algemeen“Je mag best wel wat scherper zijn,” zegt een vriend.
“O ja? Vind je?”
“Natuurlijk. Ik denk dat je vaak wel wat goeds aanroert, maar je zegt het te lief. Wat mij betreft.”
Een opmerking waar je dan natuurlijk weer weken op loopt te kauwen, want schrijven doe je tenslotte om over te komen op de lezers.
Scherper…
Eigenlijk, is m’n eerste reactie, eigenlijk is er al zoveel scherpte.
Scherpe tongen, scherpe messen, scherpe meningen, scherpe van alles.
Moet ik daar nog een scherp toetsenbordje aan toevoegen?
Misschien kun je ook puntig zijn ‘tussen de regels door’, gewoon door zaken te benoemen zonder te willen kwetsen. Zonder jouw onwrikbare gelijk in de strijd te gooien, zonder de ander op de schroothoop te gooien.
Want we weten het allemaal: Je kunt binnen drie seconden afgeserveerd worden omdat je gedachten niet zouden deugen. Omdat je op de verkeerde partij hebt gestemd, omdat je niet meegaat in bepaalde ontwikkelingen, omdat je het lef hebt om kritisch te zijn op wat gaande is. Op wat dan ook.
No debat. Geen debat. Geen gesprek. Je hoort het steeds vaker. En daar heb ik nou zoveel moeite mee: geen debat, want ik heb gelijk. Zonder jou te vertellen waarom heb ik gewoon gelijk. Ik sta aan de goede kant en jij aan de foute.
Den Haag geeft ons wat dat betreft een uitstekend voorbeeld. Wat daar gebeurt is niet meer
iut te leggen. Toch? Stelletje gevaarlijke kleuters daar.
Ach, kritisch zijn is niet zo moeilijk. En scherp uit de hoek komen is misschien wel eens nodig. Iemand neersabelen kan iedereen. En natuurlijk hebben we allemaal wel ‘es die neiging. De vraag is alleen: waarom zou je? Waarom zou je iemand bombarderen met jouw meningen, jouw opvattingen? Helpt dat? Natuurlijk niet. Dan gaan alle hakken in het zand. Toch?
Wat zou het mooi zijn als we eens echt naar elkaar zouden luisteren, als we zouden accepteren dat we allemaal anders in elkaar zitten, dat ieder een eigen geschiedenis heeft, dat we niet alles kunnen weten, dat we kortom gewoon gebrekkige mensen zijn. Die van elkaar kunnen leren. Dát, dat vind ik echt veel belangrijker dan elkaar scherp ‘de waarheid’ te zeggen.
Andrea Stribos
