Blog Ellen van Rossum: optimisme
AlgemeenOptimisme, iets wat we bijvoorbeeld hebben als supporter bij een voetbalwedstrijd. We zijn dan optimistisch, hopen (en gaan er vanuit) dat “onze” club wint. Optimisme en hoop zijn goed voor ons brein. Maar dat is best lastig; van nature denken mensen sneller negatief. Gelukkig kan ons brein leren positiever te denken. Erik Scherder maakte er onlangs een tv-programma over: ‘het nut van optimisme’. Reuze interessant.
Maar hoe blijf je optimistisch als je te maken krijgt met een aandoening of beperking?! Als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en de toekomst opeens onzeker is. Of als je te maken hebt met niet aangeboren hersenletsel, waardoor hobby’s niet goed meer lukken. Of als je moet stoppen met werken door MS. Of als je lange tijd overprikkelingsklachten hebt door een whiplash. Dan valt het niet mee om positief te blijven. Toch helpt optimisme om door te kunnen gaan, om te kunnen kijken naar wat wél kan of te kunnen genieten van de kleine dingen. En hoop, hoop voor de toekomst.
Hoop komt bij het stellen van doelen waar we moeite voor moeten doen. Hoop houd je op de been. Toch zeg ik in mijn werk altijd: “leg de lat niet te hoog” en “met kleine stapjes kom je er ook”. Maar het grote achterliggende doel voor ogen houden is goed, we moeten ergens naartoe werken. De oefeningen, therapieën en aanpassingen doen we voor het grotere doel. Maar wel stap voor stap.
Erik Scherder, hersenonderzoeker, vind ik een inspirerend persoon. Ik hoop ooit nog eens les of zoiets van hem te krijgen. Hoop, hoop was goed voor ons brein toch? En een beetje dromen kan vast ook geen kwaad.
Ellen van Rossum, Ergotherapeut
