Column Zilt: DE BOOT

En dan ben je op de boot in Stellendam. Allemaal mannen, sommige ken je al van Go-Church.
Mannen uit minstens tien verschillende landen. Met verschillende talen, vaak opgezadeld met een berg trauma’s waar ze niet over kunnen of willen praten. Moslims en christenen. Beladen met herinneringen aan dood en verderf, aan verraad, angst en verlies.
Hoe blij ze zijn met bezoek. Hoe ze enthousiast koffie/thee schenken, direct een glaasje water aandragen wanneer je moet hoesten. Hoe moeilijk het communiceren is. Met vertaalprogramma’s op telefoontjes, onder nogal wat gelach, lukt het om elkaar een beetje te begrijpen.
Sommige mannen spreken Engels, de meeste alleen Arabisch, Tigrinja, Turks en wat dan ook.

Er zijn mannen die met elkaar op de boot leven, zelfs een slaapkamer moeten delen, terwijl hun thuislanden met elkaar in oorlog zijn. Hoe doe je dat, hoe kom je daar uit? Hoe kun je contact maken terwijl er zoveel vooroordelen, wantrouwen, ervaringen zijn die je tegenover elkaar doen staan? Hoe eenzaam kun je wezen? Je ziet foto’s van vrouwen, kinderen die in Turkije, Syrië, Pakistan, Korea zijn. Ze vertellen over Damascus, Homs, Asmara, Bagdad, Dyarbakir, en je hoort heimwee.
Op deze boot met uitzicht op windturbines en regen. Waar de mannen wachten en wachten en zich mateloos vervelen.

De boot is luxueus. Hij heeft het soort luxe waar je nogal allergisch voor bent. Veel bruin, veel vloerbedekking, donker, alle ramen dicht, benauwd warm. Hij kwam van Hellevoetsluis naar Stellendam, vertellen de mannen. Waarom? “In Hellevoetsluis was tenminste nog wat te doen,” zeggen ze. Verwonderd over het beleid, maar “het zal wel,” zeggen ze. Niemand weet hoe lang de boot hier nou weer mag blijven.
Zijn de mannen te beklagen? Kunnen we de instroom nog aan?

Moeten we medelijden hebben?
Moeten we strenger zijn? Grenzen dicht?
Voorrang bij het toewijzen van woningen? Mogen ze werken zonder verblijfsvergunning?
In Den Haag, in het hele land, zijn zoveel meningen, tegen-meningen en daar-weer-tegen-meningen..
Ook hierin geeft de politiek volgens mij geen goed voorbeeld.
Beleid is nodig, o ja.
n je realiseren dat beleid ook deze mensen op de boot betreft, is net zo nodig.

Andrea Stribos