
Dialect op CD ‘Wiele Saeme’
AlgemeenD’r bestaet ‘n luuster-CD mit Flakkeese dialectverhaelen, waerop ‘n groep mit tien Flakkeese verhaelenvertellers d’r belevenissen heit uutgesproke tiejens de opnaemes. De CD heit ‘n prachtige titel, ‘Wiele Saeme’, want saeme binne m’n tot dit juweeltie gekomme, waeroender ik zelluf.
De CD is oender ‘t label Atelier Duunkaereke uutgekomme, in eigen behêêr dus. Pau Heerschap, Neerlandicus in zêêr bekend op dialectgebied, heit de tien vertellers al ‘n hêêl tiedje tevoren oender z’n hoede gehad. Eêrder beluusterende in bekritiserende ‘n de verhaelen, waervan iederêên zelluf mocht wete waerover ‘t zou gaen. Veul leuke verhaelen passeerden de revue, de êên nog moaier dan d’n anderen.
In dat liet Pau nie onberoerd. Hie kreeg ‘n ingeving: D’r mot ‘n CD op de mart komme! Zeker toen de geplande dialectaevend in ‘t Ouddurps- Raed in Polderhuus op 1 april 2011 mit publiek achter de rik was. ‘t Publiek was enthousiast in de dêêlnemers nie minder. De opnaemen gienge van ‘n leien dekje, as of we ‘t stik voor stik daegeluks deje. ‘t Was ‘n fêêst om de CD te maeken.
Pau Heerschap heit oak ‘n goeien blik op dialect. “Op Flakkee loape de dialecten stearuk uutêên, ze binne op de CD hêêl verschillend. Iemand uut Ouddurp praet hêêl aores dan iemand uut De Plaete in aelles wat d’r tussen leit. In dat maekt de CD juust zo leuk. D’r binne verschillende tôônhoagten te hoaren, woorden in zinsgebruuk binne verschillend, geweun leuk om naer te luusteren.
Dat ken je doewe tiejens ‘t strieken, gedurende ‘t opvouwen van de was of as je op weg bint mit de auto. Wat de CD oak zo uniek heit gemaekt, is dat de verhaelen ‘n miengelieng binne van joengere in ouwere. Joengere maensen hao mêêr invloed uut ‘t Nederlands. Ouwere maensen praete platter in geve ‘t originele dialect uut ‘n bepaelde plekke weer. ‘n Gegeven wat voor taelkundigen zêêr interessant is om te hoaren. Jae, deze maensen hao talent. In ‘t is zo fijn da’ m’n tot deze regionaele activiteit binne gekomme mit andacht voor ‘t dialect.
Want ik vind ‘t vooral jammer dat kleine kinders bienae gêên dialect mêêr spreke. Op schole Nederlands spreke in thuus dialect, da’s ‘t beste. Tis wetenschappeluk beweze dat kinders die twêêtaelug worre opgevoed, oak ‘n beter emotioneel inlevingsvermogen hao.” Zo, dat is gezeit in ken je in je zak steke!
We motte d’r saeme om lache. Want da’s ‘t beste medicien dat ‘r is in ‘t leven, lache. Dat hou je langer vol dan vaek sikkeneurig weze, daer hei’je niks an. In daer wor je oak nie beter van eej.
Nee oor, mar ‘n beetje leutig doewn, mar nie overdreve, valt altied wel in de smaek.















