Column Frank/Janine: Geiten
AlgemeenVooropgesteld: ik ben er niet bij geweest en baseer me op (uitgebreide) berichtgeving in die andere krant; nogal een avondje op die één-na-laatste februaridag in Melissant. De heren Markwat en van Es zouden het nogal voor hun kiezen gekregen hebben. De presentatie van plannen voor huisvesting van arbeidsmigranten viel slecht. Weinig verheffend beeld dat geschetst werd over het verloop. Nauwelijks ruimte om informatie uit te wisselen maar vooral veel spuien; opmerkingen waarvan de krant meent ze niet te kunnen herhalen. Ik was er niet bij, camera’s ook niet maar werktuigelijk doemen mij beelden op van Steenbergen rond de komst van een asielzoekerscentrum. ‘Daar moet een piemel in’ gescandeerd naar iemand die het voor vluchtelingen voor oorlog en vervolging opnam. Zo zet je je dorp wel op de kaart. Het zal allemaal best wel meegevallen zijn, het tweede rondje die avond schijnt rustiger verlopen.
Het probleem lijkt me duidelijk; Nederland heeft een intensieve agrarische industrie waarin veel laag gekwalificeerde arbeid nodig is. Voor die lonen zijn geen Hollanders te vinden. Met de uitbreiding van de Europese gemeenschap kwam arbeidsreserve beschikbaar uit landen met een welvaartspeil ver onder ons minimum. De mensen die hier het werk komen doen, waar wij onze neus voor ophalen, vallen ten prooi aan uitbuiting van uitzendbureau’s. Formidabele bedragen romen die af voor abominabele huisvesting.
Het initiatief om het onderdak te regelen volgens keurmerk kon, daar in Melissant, op weinig steun rekenen. ‘Bouw nu eens voor onze eigen kinderen’ klonk het. 600 Euro per maand voor een gedeelde slaap- en leefruimte van 15 m2 per persoon. Ik denk dat daar weinig vraag naar is. Het dilemma van formerende partijen in Den Haag geschetst op dorpsnivo; in maart steunde Melissant de boeren en stemde massaal BBB. Ruim een half jaar later vonden ze dat Nederland voor de Nederlanders moet blijven en schakelden, met z’n allen, over naar Wilders’ PVV.
