Foto van vroeger
AlgemeenDit is een foto die mij zeer dierbaar is, en die ook nooit meer kan worden gemaakt. In het blok huizen links is mijn moeder geboren als één van de 13 kinderen en tot hun dood hebben mij opa en opoe van Assen daar gewoond. Alle kinderen zijn inmiddels ook overleden.
Langs het huisje ging een pad naar beneden naar het Spui en daar stond ook een schuurtje waar mijn opa elk jaar een varken vet mestte. Ik vond dat een eng beest. Als in november de slachter kwam, moest er veel vlees worden bewaard door het drogen, te zouten of op andere manieren te conserveren. De zolder hing dan vol met worsten en hammen. Het spek werd gezouten bewaard. Er moest immers haast weer een jaar mee worden gedaan.
Gelovig
Mijn opoe Maria Wesdijk kon wel lezen en gaf daar dagelijks blijk van door dagelijks voor het eten een stuk uit de bijbel voor te lezen. Dat deed soms rare dingen met de temperatuur van het warme eten. Het was een gelovige vrouw en zo werd mijn moeder dat ook. Door mijn vader werd ze een aanhanger van het socialisme.
Verhalen vertellen
Mijn Opa, Hans van Assen (Johannis) was landarbeider, en kon zoals zovelen in die tijd, niet lezenof schrijven. Maar vertellen kon hij hij als de beste. Een van mooiste verhalen werd zelfs de titel van een dichtbundel van Rien Vroegindeweij.’ Een Vliegtuig van Beton’ heette die bundel. Mijn opa vertelde dat hij op de zolder een vliegtuig van beton had gebouwd. Dat kon écht vliegen, maar het dakraam was te klein om naar buiten te kunnen. Het verhaal wordt nog steeds verteld.. Ik bewaar een eerste druk van die bundel, die door Rien gesigneerd. was,zuinig in mjn (grote) poezieverzameling...Hij vertelde ook dat hij tijdens zijn diensttijd bij het paleis was gestationeerd en de koningin mochr roeien over de hofvijver...
Wie de foto van deze week digitaal wil ontvangen of foto’s of verhalen met ons wil delen. hoeft alleen een maltje te sturen naar leoblok@kpnmail.nl en wij gaan er mee aan de slag
