Column Frank/Janine: Vissen
AlgemeenAls kind trof je me vaak langs de waterkant, zwemles gevend aan een worm, met een stok aan een draadje. Toen ik veertien werd, kwam er gedoe met vergunningen die geld kostten. Toen ben ik wat anders gaan doen, qua vangst stelde het toch niks voor.
De helft van onze Nederlands vissersvloot gaat dit jaar op de sloop via een ingrijpende overheidsmaatregel. Waar boeren snelwegen in brand zetten, is de Nieuwe Waterweg van blokkades gespaard gebleven. Waarom leidt halvering van de visvangst tot zoveel minder oproer dan de veestapel?
Gelijkenissen en verschillen; de overheid stelt al een eeuwigheid dat het omploegen van de zeebodem natuurschade veroorzaakt en heeft allerlei verzonnen om de visserij aan banden te leggen; visquota, bijvangst etcetera. Vals spelen in het wetenschappelijk experiment pulsvissen onstemde Europese buren en daarom ging dat gerei weer van boord. Vissen is niet leuk meer, de onafhankelijke Britten schieten je het water uit bij nadering van hun kust.
Er is nog wel vis op te halen maar die speelt verstoppertje en slalommen tussen windmolens is niet toegestaan. Met de huidige brandstofkosten is het ook de moeite niet. De vis wordt duur betaald evenals de viskotters; bij inlevering van de visvergunning drie keer de marktwaarde. Of de visser daar rijk van wordt? De bank zal vast een deel opeisen.
Varkens fokken is een betrouwbaarder verdienmodel. Je zet een grote schuur neer en laat biggen bij hun moeder weghalen. Ze slijten hun armzalig leven met aangesleept voer en medicijnen tot ze via het slachthuis als kiloknallers de wereld over gaan.
Als boer ben je een klein schakeltje in een keten van mega-bedrijven binnen een industriele bedijfstak. In verweer op dreiging van beperkende maatregelen, schuift men jou naar voren als vermoorde onschuld. Banken en supermarkten spelen het spel mee en zelfs politieke partijen zetten ze voor dat doel op poten.
