VAN DE KAART
Algemeen“Als je niks weet voor je column, schrijf je maar over mij,” zegt ze.
En omdat er zoveel gaande is in de wereld, zo ontzettend veel gaande is, weet ik inderdaad niks.
Dus ik ga haar verhaal vertellen.
Ze werd geboren in het oosten van het land. Toen ze 8 jaar was, kreeg haar vader een baan op een ver en onbekend eiland.
Het gezin - vader, moeder, zeven kinderen en een hond - nam afscheid van het heuvelachtige boslandschap en vertrok naar de vlakke kleigronden.
“Ik weet nog hoe verbaasd ik was.” zegt ze. “Eindeloze wolkenluchten, dikke donkerbruine kluiten op het land en hier en daar wat boompjes. Dat was m’n eerste indruk.”
Wat wist ze ook van de verschrikkingen die het eiland had moeten doorstaan? Hoe kon zij weten wat niemand haar vertelde? Want praten daarover deed immers niemand.
Ze werd volwassen terwijl de wereld enorm veranderde. Zelfs het eiland was inmiddels geen ‘echt’ eiland meer. Zij, haar broers en zussen, haar ouders, ze waren geworteld. De hond was gestorven. Twee broers en drie zussen trouwden.
“Ook ik werd verliefd,” zegt ze. Zijn ouders waren niet helemáál blij met deze overkanter, maar dat kon ons niet schelen. We trouwden op een prachtige lentedag. Hij was zes jaar ouder dan ik en zo lief. Een ernstig man, wel eens een beetje té, maar ja…
Ze had, mede door haar werk in een winkel, veel mensen leren kennen. Hóéveel, dat merkte ze vooral na de geboorte van hun eerste kind, een meisje.
Het aantal kaarten, bloemen, cadeautjes was overweldigend. Ze voelde zich rijk en gezegend.
“Uiteraard wist ik inmiddels meer,” vertelt ze. “Maar veel hoorde je er niet over. Wat ik wist, kwam uit kranten, boeken en heel af en toe een enkele opmerking van iemand die het meemaakte.”
Haar huwelijk was goed. Niet uitbundig, wel goed.
Er kwamen nog drie kinderen, kleinkinderen. “Kortom, zelfs mijn serieuze man genoot met volle teugen.”
“Tot nu.
De herdenkingsuitzendingen wist hij van zich af te houden. Zelfs prinses Beatrix wilde hij niet zien.
Maar nu, die aardbevingen in Turkije en Syrië… Hij is totaal van de kaart. Totaal ingestort. En ik kan hem niet helpen…”
