FJ: vlucht met me mee maar de regenboog
Actueel 152 keer gelezen‘André van Duin is anders, daarom is hij zo leuk’ leerde mijn moeder. Over seks werd verder niet gesproken. Dat klonk zo vies dat ik er zelf ook kopschuw van werd, er over praten dan. Met elkaar rommelen was onweerstaanbaar, vaak onbeholpen en onbevredigend. En soms klonken er violen. Dat Ruud ineens meer met me wou, daar schrok ik wel een beetje van. Eigenlijk niet anders dan al die misverstanden op zoek naar liefde.
Mijn ijdelheid had de tijd mee, in het kielzog van de glitterrock kon ik als femboy over straat, androgyn was mode en jongens mochten pronken. Mannen hebben sterke vriendschappen. Eerst vond ik het eng maar leerde, af en toe te onderzoeken of er ook erotische lading is ‘zullen we gaan vrijen?’.
Echt menens was die crisis, waarvan ik ontsnapte uit een andere garderobe-kast. Ineens wilde ik alles weten over travestie, genderdysforie en transseksuelen. Vertrouw op mijn opgebouwde expertise; het is volstrekt onschuldig. Elk mens moet zijn eigen geluk opzoeken en op elk potje past een dekseltje.
De wetenschap ontdekte het geheim van de chromosomen; terwijl je in mama’s buik groeit, klikken allerlei genen aan en uit. Uiteindelijk bepaalt dát waar je in dat brede spectrum van mannelijke of vrouwelijke eigenschappen terecht komt. Probleem komt met de buitenwacht. Mevrouw Rowling meent dat ik een jurk draag om vrouwen in het toilet te kunnen verkrachten. Zo’n fantasie is niet onschuldig, Harry Potter in een ander licht.
Nogal wat stemmentrekkers ter rechterzijde projecteren homo-haat op een onbekend geloof en verwerpen de ‘letterbak’-diversiteit. Ik denk zij, en hun aanhangers, zelf maar eens moeten nagaan hoe 100% man of vrouw ze zijn. Als iedereen er iets van vinden moet, draaien obstinate tieners hun kop weg. Meer regenboogvlaggen als veilig signaal dat je anders mag zijn!
Mijn onschuldige jeugd gun ik hen ook.
