Column: Zeventig euro aan augurken
Actueel 619 keer gelezenDe slippers zijn de kast in, het zand is uit de auto (grotendeels) en het gewone leven klopt weer aan. En achter in mijn schuur, tussen de fietspomp en een halve zak potgrond, staat iets dapper te brommen. De koelkast. Niet die uit de keuken, nee, zijn voorganger. Die bij de vervanging niet naar de milieustraat ging maar naar de schuur. Want handig met de feestdagen,omdat je zo’n ding niet wegdoet als hij het nog doet.
Deze zomer was hij nuttig: koud bier, ijsklontjes, een flesje rosé voor Caroline. Maar de barbecue staat inmiddels onder een hoes. De koelkast niet.
Ik heb gekeken wat hij nu nog koelt. Een halve fles witte wijn van ergens in juli, drie blikjes bier van een merk dat niemand hier lekker vindt, een pot augurken van onbepaalde ouderdom en één diepvriesburger die daar al twee regeerperiodes ligt. Dit is geen koelvoorziening meer. Dit is een monument. Zo’n apparaat van een jaar of vijftien vreet al gauw 250 tot 400 kilowattuur per jaar. Reken met een dubbeltje of drie: zeventig tot honderdtwintig euro. Per jaar. Voor die augurken.
Ik reken me op mijn werk suf aan isolatiewaarden. En thuis stond dit dus, jarenlang, gewoon te brommen. Ik vertel u dit niet omdat ik trots ben.
De zuinigste koelkast is de koelkast die er niet staat. Wilt u hem toch houden voor volgende zomer? Zet hem uit tot april: leeg, schoon, deur op een kier. En zet een herinnering in uw telefoon, anders staat u in mei met een krat bier in een schuur vol lauwe goede bedoelingen.
Mijn koelkast gaat vanmiddag uit. De augurken mogen mee naar binnen.
