Column Frank/Janine: Kort lontje
ActueelDe feestmaand is voorbij. Dat is te merken. Beste voorbeeld nemen aan onze jeugd die er op uit trok om sneeuwpret te maken. Wie binnen bleef en digitaal op pad ging ….Blij werd ik er niet van; er wordt daar wat afgemopperd. Om bij te houden volg ik, op social media, zo’n beetje de commentaren op het nieuws. Kijken hoe het valt. Vanzelfsprekend doe ik dat mezelf aan; negativiteit voert er boventoon. Opvallend dat veel mensen, die moeite nemen iets in te tikken, het nieuwtje verbinden aan hun ideologisch stokpaardje. Hoe ze daar terecht komen? De denkstappen ontgaan me vaak. Als het te gortig is, klik ik soms door en lijkt de schrijver niet te bestaan; geen identiteit, geen vrienden. Toch staat het er, om argeloos gelezen te worden. Social media als meningenmachine; zou je die onderstroom serieus moeten nemen? Volgens mij wel; verkiezingen komen er aan. Het politieke wereldje werd eerder verrast met de opkomst van Pim Fortuyn. Lange tijd was regeringsdeelname van Geert Wilders ondenkbaar.
Het weer was deze week anders dan gepland; improviseren troef. Communicatie blijft lastig; anders bedoeld wordt anders begrepen. Dan denk ik met weemoed aan vroeger. Als je iets opschreef moest het vervolgens in een envelop, postzegel er op en naar de brievenbus. Momenten waarop je nog kunt bedenken. Nu heb je, met één druk op de knop, voor je het weet, herrie in de tent. Ik heb uitgezocht wat een kort lontje veroorzaakt. Emotioneel uit de bocht vliegen kan vele redenen hebben, van vermoeidheid tot onverwerkte jeugdtrauma’s. Remedies zijn legio, van therapie tot pillen (wandeling kan ook helpen). Er bestaat een machientje dat via het oor elektrische pulsen doorgeeft aan de prefrontale cortex, zou ook werken. Buurman klaagt soms, dovig als ik ben, dat mijn TeeVee te hard staat. Gehoorapparaat aanschaffen; in elk oor ééntje misschien?
