Column Frank/Janine: voor de verandering
ActueelDeze week is een wetsvoorstel aangenomen dat conversie verbiedt; activiteiten gericht op homo-genezing. 10 jaar geleden nog vergoed uit het basispakket; LHBTIQ+ heeft de wind mee. Als onderlegger wilde de tweede kamer weten waar we het, in Nederland, over hebben en gelastte wetenschappelijk onderzoek. Mager resultaat; organisaties die homoseksualiteit als ongewenste afwijking beschouwen, komen niet makkelijk uit de kast. De respons was laag. Maar niet reageren plaatst je niet vanzelf in het verdachtenbankje. Wereldwijd is diepgravender onderzoek verricht, er is dus wel iets over te zeggen. Maar hoe vaak het in Nederland voorkomt? Uit slachtoffer-verhalen kwam een religieus luchtje boven.
Het model is dat jongetje/meisje de norm is en dat er gemeenschappen zijn die ‘anders zijn’ verwerpen. Gierende hormonen zijn voor alle pubers ingewikkeld maar wie, opgroeiend, merkt dat gevoelens niet stroken met de moraal raakt in vertwijfeling. In zo’n gemeenschap voel je afwijzing en uitstoting al aan komen. Gaan zulke kinderen te rade, bestaat het risico op slecht advies. Het spectrum loopt van ‘je mag het wel zijn, maar niet doen’ via gedragstherapie tot bidsessies. Ook verhalen van duiveluitdrijving en elektroshock doen ronde. Niemand verklaart zich genezen, wel verwrongen en beschadigd.
Heeft dit verhaal iets met Goeree-Overflakkee te maken? Zou ik niet weten, tien jaar geleden was er een relletje over een jongens-stelletje in die andere krant. Eén dominee liet opschrijven samen te bidden voor hun genezing. Tussen de ondertekenaars van de Nashville-verklaring, die huwelijk van man en vrouw tot enige verbintenis verklaart, telden we 30 predikanten van dit eiland. De kerk exclusief in homo-discriminatie?
Heer Wilders neemt het voor ons op om zo de Islam te schaden, zijn volgelingen gaan er anders ongeremd op los. Een BBB-minister die een roze zebrapad gelijkstelt met een hakenkruis beseft niet dat de helft van de geïnterneerde homoseksuelen de Duitse kampen niet overleefden.
