Foto van vroeger
AlgemeenMijn ouders waren van compleet veschillende afkomst, allebei uit een groot gezin (13 en 11 kinderen) maar van mijn moeders kan werkte iedereen in de landbouw op één na die varkenshanelaar werd. Bij mijn vader werkte bijna iedereen bij ‘De Post’ en was bijna iedereen lid van de ‘muziek’ Sempre Crescendo. Bij mijn moeder was haar moeder de enige van haar ouders die lezen kon en dat deed ze ook: hele stukken uit de bijbel voor het eten.
Mijn opa kon wel prachitg vertellen.HIj vertelde het verhaal dat hij op zolder een vliegtuig van beton had gebouwd dat echt vliegen kon maar niet meer door het dakraam paste. Het verhaal inspireerde de dichter Rien Vroegindewij tot de gedichtenbundel ‘Een vliegtuig van beton’ . Rien kreeg trouwens ooit trompetles van mijn vader bij Sempre Crescendo en dan zijn we weer terug bij de foto van deze week. Die stamt uit 1937 toen Arij Boogerman de voorzitter was. Mogelijk zult u er veel herkennen. Ik meen in de jongeman rechts beneden met de tuba mijn oom Gerrit te herkennen. Zwaar astmapatient, maar dat kwambij de Blokjes veel meer voor. Op 27 september 1889 kwamen er in Hotel Meijer eenige lui bij elkaar om te bespreken of een muziekgezelschap in Middelharnis-Sommelsdijk geen reden van bestaan zou hebben. Op 1 november 1889 was er formeel sprake van een muziekvereniging, echter toen nog zonder instrumenten. Op verzoek van de eerste directeur, de heer M.M.J. Vletter, werd de naam Sempre Crescendo gekozen. Hij had bij een vereniging met dezelfde naam een groot deel van zijn opleiding genoten. Om de instrumenten te kunnen financieren werden er onder de inwoners van Middelharnis-Sommelsdijk vijftig aandelen geplaatst à tien gulden per stuk. De intekenlijst is bewaard gebleven. Sempre Crescendo kreeg bij het 100 jarig bestaan het predikaat ‘Koninklijk’ en speelt in de hoogste divisie van de fanfareorkesten. Wie de foto van deze week digitaal wil ontvangen of verhalen/foto’s met ons wil delen kan een e-mail sturen naar leoblok@kpnmail.nl en dan komt het in orde.
