Column Frank/Janine: Draaikonten
Actueel 121 keer gelezenZelfs in Spanje drong het nieuws door; knipperlicht op het Spui. Middelharnis had ooit de smerigste haven van Flakkee. Iedereen flikkerde er alles maar in. Om daar van af te komen hadden ze een spui die de zooi twee keer per dag doorspoelde. Totdat ze ook die dicht donderden. Met alles voorhanden, men keek niet zo nauw. Maakte ook niet uit, de haven had z’n functie verloren en het dorp hield op bij den Diek.
Nu is er ruimtegebrek en viel het oog op een verrommeld parkeerterrein. Al zes jaar is er gedebilereerd wat het moet gaan worden, een prijsvraag voor het ontwerp en zelfs het kunstwerk mochten de eilandbewoners alvast uitkiezen. Er wordt al stevig geklust maar nu zijn de bordjes verhangen.
Ellen Nijssen van GAAN rook haar kans, ze was altijd al tegen. Die fantaseert dat de gloriedagen van het winkelgebied terugkomen. Haakje vond ze in een tegenvallertje in het kostenplaatje en poneerde het voorstel er mee te stoppen. Dat kreeg zowaar bijval van de partijen die tegenwoordig de dienst uitmaken in de gemeenteraad.
Zes jaar werk naar de vaantjes en grenzeloos geouwehoer met bouwbedrijven en projectontwikkelaars, die er al tot hun nek inzitten? D66 en TOG zou je consequent kunnen noemen. Die waren nooit voor. Al bevestigen ze het beeld van de onbetrouwbare overheid die na elke verkiezing alle afspraken overboord zet.
Curieus is echt de opstelling van het CDA. Onafgebroken in de eiland-regering, hebben ze het plan telkens aan een meerderheid geholpen. En nu nokken? Twee weken later kwam de TOG-wethouder met z’n antwoord ‘we zitten er te diep in, we gaan door’.
Een bedrijfsongevalletje waarbij raadsleden niet afstemmen met hun wethouder-partijgenoten? Of een kunstje waarbij TOG in de raadzaal de omwenteling predikt maar op het pluche aansluit bij de macht?
CDA onbetrouwbaar? Dat is geen nieuws.
