Besluit over maximaal aantal arbeidsmigranten per woonlocatie

De gemeenteraad buigt zich aanstaande donderdag  over de vraag hoeveel arbeidsmigranten er maximaal mogen worden gehuisvest vlak buiten Melissant.

Door Jacquelien Wielaard

In december 2021 werd het beleidsplan Huisvesting Arbeidsmigranten door de raad vastgesteld. Doel van dit plan: randvoorwaarden scheppen voor goede, legale en veilige huisvesting voor 1100 arbeidsmigranten. Op dat moment was de inzet om vier locaties, verspreid in het buitengebied, aan te wijzen waar per locatie 150 tot 200 personen gehuisvest konden worden. 

Nadat dit plan was vastgesteld bleek de Provincie Zuid-Holland geen voorstander te zijn van dit soort projecten in het buitengebied. De Provincie is van mening dat deze grootschalige woonlocaties in eerste instantie binnen bestaand Stads- en Dorpsgebied (BSD) moeten worden gerealiseerd en, als dit niet mogelijk is, dan in ieder geval zo dicht mogelijk tegen BSD aan want de Provincie wil de buitengebieden zoveel als mogelijk openhouden.

Sinds de vaststelling van het beleidsplan zijn er door diverse ontwikkelaars locaties aangedragen voor de grootschalige huisvesting van arbeidsmigranten. Bijna al deze locaties zijn afgevallen, wegens strijdigheid met het provinciaal beleid.Slechts één locatie (Eerste Groeneweg Middelharnis) kan na een proces van bijna twee jaar worden gerealiseerd. Hierbij heeft de ontwikkelaar de nodige concessies moeten doen aan het oorspronkelijke voorstel, om de locatie passend te krijgen in het provinciaal beleid. Op deze locatie kunnen maximaal 200 personen gehuisvest worden.

Om toch de doelstelling te kunnen behalen (veilige, legale huisvesting voor 1100 arbeidsmigranten op GO) is het volgens het gemeentebestuur van belang om de passende locaties die overblijven maximaal te benutten.

Er is door projectontwikkelaar Estate Invest een vergunning aangevraagd  voor de bouw van verblijfsunits ten noorden van Melissant tussen de Nieuwe Provincialeweg, de Provincialeweg en de Kraaijenissedijk. Het betreft een woonvoorziening voor maximaal 300 arbeidsmigranten. Hiervoor zou het bestaand beleid aangepast moeten worden en dat vraagstuk staat op de agenda van de aanstaande raadsvergadering.

Er is vanuit een deel van de inwoners van Melissant echter nogal weerstand tegen de plannen. Dat bleek al tijdens een roerige bewonersavond in de Melishof in februari en resulteerde in de oprichting van comité Belang van Melissant. De gesprekken die volgden tussen comité en gemeente namen de weerstand echter niet weg. Recent werd tijdens de presentatieavond van de gemeenteraad door een woordvoerder gebruik gemaakt van het spreekrecht. Hier werd nog maar eens benadrukt dat niet de woonlocatie op zichzelf tot onrust leidt bij de inwoners maar de grootschaligheid ervan. 300 arbeidsmigranten op een inwonersaantal van 2200 vindt men niet in verhouding. Er zijn zorgen over druk op de zorg, de (verkeers)veiligheid en toenemende overlast in het algemeen. Zo bleek ook uit een gehouden enquête (respons 40%) waarbij 93% aangeeft dat 300 teveel is.

In antwoord op vragen van het comité is door het gemeentebestuur ook toegelicht wat de argumenten zijn. De gemeente erkent dat er sprake is van een ‘flink spanningsveld’ tussen gemeente en Provincie maar ziet niets in het realiseren van woonvoorzieningen in de kernen.

‘De vraag naar woningen is hoog, maar de beschikbare ruimte is beperkt. We moeten diverse doelgroepen huisvesten op Goeree-Overflakkee: inwoners, statushouders, asielzoekers, arbeidsmigranten etc. Arbeidsmigranten verblijven slechts tijdelijk op Goeree-Overflakkee. Het is daarom voor deze doelgroep niet noodzakelijk dat ze integreren in de samenleving, waardoor een verblijf op grotere afstand van de kernen mogelijk is. Indien we de huisvesting van arbeidsmigranten binnen BSD zouden realiseren, gaat dit ten koste van reguliere woningbouwlocaties, terwijl we deze locaties juist nodig hebben om in de woningbehoefte van onze eigen inwoners te voorzien. We willen niet dat doelgroepen gaan concurreren met elkaar. Het is daarom van belang om de passende locaties maximaal te benutten. Op die manier zijn er minder locaties nodig en wordt voorkomen dat we binnen BSD moeten gaan bouwen voor arbeidsmigranten, terwijl we die locaties juist willen benutten voor reguliere woningbouw.’

En verder wordt aangegeven dat door de hoge investeringen o.a. door kostenstijging infrastructuur het noodzakelijk is de locaties maximaal te benutten. Bij een grote woonlocatie is het bovendien mogelijk om 24/7 beheer/toezicht te realiseren.

Van extra druk op de huisartsenpraktijk is nog geen sprake. De arbeidsmigranten waar de huisvesting voor bedoeld is, zijn al werkzaam op het eiland. Wel is het de bedoeling om concrete afspraken te maken in het samenwerkingsverband Huisartsen over mogelijke spreiding van zorgvragen.

Deze en andere vragen van het comité zijn door wethouder Markwat schriftelijk beantwoord. Ook zijn er voorstellen voor overleg, toezicht en samenwerking met vertegenwoordigers van het dorp.

Het is nu aan de gemeenteraad om te besluiten of het beleidsplan wordt aangepast van 200 naar maximaal 300 personen. Een besluit dat ook zal dienen als toetsingskader voor toekomstige aanvragen voor huisvesting van arbeidsmigranten.