OFB-spits Jelmer Overbeeke wil Ooltgensplaat nog niet verlaten

Ooltgensplaat_ Doelpunten maken, haperende enkels, kunstgras en de winst van een ziekenhuisopname. Zie hier het verhaal van Jelmer Overbeeke, spits van OFB.

Door Gerard Vonk

Geboren en getogen in Ooltgensplaat. Bij zijn geboorte lag de bal al in de wieg. Vader Koos Overbeeke was zijn lange carrière voetballer bij OFB en gaf dit DNA door, ook wat betreft trouw zijn aan de plaatselijke trots. Vooralsnog volgt zoon Jelmer dezelfde route. Al op jonge leeftijd dichtten velen hem een mooie voetbaltoekomst toe maar is op 23-jarige leeftijd nog altijd speler van OFB. ,,Ik heb het hier enorm naar mijn zin,’’ ervaart de aanvaller. ,,Met mijn vrienden optrekken en het is lekker dicht bij huis. Zou een soort ‘verrader’ zijn als ik elders ging voetballen. In het verleden ben ik wel voor een overstap gepolst door Den Bommel en DJS. Daar ben ik niet op ingegaan. Echt, ik voetbal het lekkerst met Calvin (Goemaat, red.) en samen hebben we zoiets als ‘of we gaan samen of vertrekken helemaal niet’.’’ 

Het seizoen 2022/23 beschrijft hij als zijn beste: scoorde er op los en stond na negen duels op veertien treffers. Maar het noodlot sloeg toe. Op kunstgras. Een tackel van achteren betekende een enkelbreuk waardoor de rest van het seizoen aan hem voorbij ging. ,,Zonde want ik was op dat moment topscorer op de Zuid-Hollandse Eilanden.’’ De breuk hakte er in. Ziekenhuisopnames, drie operaties en een bacteriële infectie. Genoeg ellende om voor de toekomst te besluiten de kunstgrasvelden niet meer te betreden. ,,Die sla ik over. Als je in de vijfde klasse speelt is dat het risico niet waard. Dit seizoen spelen we vier wedstrijden op ‘kunst’ waarvan er al twee achter de rug zijn.’’ Een mooie bijkomstigheid: Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis leverde hem naast de geboden zorg ook een baan op. Nadat hij de studie bedrijfskunde had afgerond, zag hij tijdens zijn verblijf dat de functie management adviseur bij CuraMare open stond. Jelmer solliciteerde, werd aangenomen en is er nu een jaar werkzaam.  

De veel scorende spits is ondertussen al weer ruim een jaar terug op de velden. In de voorbereiding van dit seizoen raakte hij geblesseerd aan de enkel. De andere enkel dit keer, ging er doorheen. Het gevolg was dat hij de eerste vijf competitiewedstrijden miste. Twee weken geleden maakte hij zijn rentree in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Den Bommel en stond daarna in de basis tegen Stavenisse. Een duel waarin hij direct goed was voor twee treffers. ,,Ja, ik zorg, samen met Calvin, voor goals en die mis je als ik niet speel.’’ Vorig seizoen eindigde de teller op 25. De spits brengt direct een nuance in dat aantal aan. ,,We wonnen van DRL met 29-0 waarvan ik er negen voor mijn rekening nam. Dat ging echt nergens over.’’ OFB komt uit in de ‘Zeeuwse’ afdeling. Op het laatst aangevraagd en gerealiseerd. ,,Het is leuk en gezellig om eens op andere plekken te voetballen. Niet tegen de bekende regioclubs. We kennen iedereen daar en zij ons. Vooral dat ze op Calvin en mij moeten letten. Dat is nog nu nog niet zo tegen de clubs waar we tegen spelen.’’ 

Na een aarzelende start, met een gelijkspel en forse 6-0 nederlaag, begint OFB zijn draai te vinden. Zaterdag was tegen Brouwershaven de vijfde achtereenvolgende zege te noteren:4-1(2-1). De thuisploeg speelde een puike, kansrijke eerste helft waarin Van Overbeeke tweemaal het net wist te vinden. Ietwat karig afgezet tegen het aantal kansen dat hij kreeg. ,,Ja, het hadden er nog meer moeten zijn. Moet wel zeggen dat ik flink last had van mijn enkels.’’ Na rust scoorden Raymon van Herwijnen en Matthieu Floor.