Gioia Mia - Margherita Spampinato
Actueel 62 keer gelezenDonderdag 1 oktober 2026
Je zult als tienjarig jongetje maar gedwongen worden een maandlang de vakantie ver weg van huis door te brengen bij een oude, nukkige tante. Ergens ver weg op een uithoek van Sicilië. In een ouderwets appartement waar geen wifi is. In een gebied waar tot overmaat van ramp niets eens 4G is.
Het overkomt Nico, een modern opgevoed jongetje uit Noord-Italië, die, als zijn vader telefonisch vraagt hoe het op Sicilië gaat, antwoordt: “Hoe denk je zelf dat het hier gaat? Het zijn de middeleeuwen hier!”
Je zult als oude vrouw vier weken lang maar een onopgevoed, brutaal en aan zijn smartphone verslaafd neefje te logeren krijgen, die als een stoorzender jouw dagelijkse patroon verstoort. Het overkomt Gela, een oude dame die haar leven lang al in een ouderwets appartement leeft.
De film Gioia Mia gaat over twee eenzame mensen die diep teleurgesteld zijn in anderen. Twee botsende karakters: een traditionele, oude dame die de luiken van haar appartement gesloten wil hebben, en een moderne prepuber die de ramen steeds opengooit om licht en lucht binnen te laten.
Wanneer Nico door de spullen van zijn tante snuffelt, stuit hij op een traumatische gebeurtenis uit het verleden van zijn oudtante. Als de oude dame hem vertelt wat zij heeft meegemaakt, wordt duidelijk dat zij dit nog nooit met iemand anders heeft gedeeld.
Langzamerhand ontstaat er een ontroerende band tussen Nico en Gela, iets waar beiden, wellicht zonder het te weten en te willen erkennen, behoefte aan hadden.
‘Gioa mia’ is een Italiaans koosnaampje (”Sweetheart” in het Engels). Familieleden zeggen dit vaak tegen hun (klein-)kinderen. In tegenstelling tot haar vriendinnen gebruikt Gela een tijdlang de aanduiding niet voor haar neefje.
Het is veelzeggend dat zij aan het slot de term uit de filmtitel wel gebruikt die letterlijk betekent: “mijn vreugde” of “mijn geluk”.
