In de serie 'Van wie bin joe d'r een?' Jan Zuijdijk uit Den Bommel - deel 1-
In de serie 'Van wie bin joe d'r een?' Jan Zuijdijk uit Den Bommel - deel 1-

Van wie bin joe d’r een? Jan Zuijdijk uit Den Bommel -1-

Algemeen 3.121 keer gelezen

Wie ben je?
Jan Zuijdijk, 76 jaar, wonend in Den Bommel.

Waar ben je geboren ?
Den Bommel, Molendijk, anderhalve kilometer buiten het dorp.

In welk gezin?
Ik ben de oudste van het gezin. Mijn vader was Piet Zuijdijk uit Den Bommel en mijn moeder was Tine Verkerke uit Zuidzijde (Sesiej). Broer Wim (1949), zus Nelie (1952), zus Jannie (1954), zus Marja (1960), broer Peter (1964) en ik (1947).

Wat voor gezin was dat?
Onze hardwerkende ouders hadden alles over voor ons. Wij waren Behoudend Nederlands Hervormd, gingen naar christelijke scholen, zondags naar de kerk en zondagschool, doordeweeks naar catechisatie. TV was taboe. Dat veranderde toen Wim en ik ouder werden en zonder te vragen een tv kochten. Dat gaf gelukkig geen problemen. Wij mochten lid worden van verenigingen naar eigen keus!

Wat deed je vader?
Mijn vader (1920) moest op zijn 12e gaan werken. Hij had graag verder willen leren in Middelharnis, maar er moest gewerkt worden. Hij was intelligent en kon goed leren. Hij had zich al jong voorgenomen: Mijn kinderen zullen altijd mogen leren. Hij heeft jaren tot volle tevredenheid bij de commissionair Joost Kamerling gewerkt als voorman. Later bij Vonk en bij Van Leeuwen Buizen Zwijndrecht. Zijn trots was zijn tuin aan de Molendijk. Mijn vader kon aardig gedichten schrijven. Hij is tachtig jaar geworden.

Wat deed je moeder?
Ze was een lieve huisvrouw. Ze was heel handig met kleding maken. Ze had alles over voor haar kinderen, was een rustig persoon, niet snel in paniek. Ze heeft zorgen gehad met ons zusje Nelie die doof werd geboren en al op driejarige leeftijd verhuisde naar Effatha te Voorburg in een internaat.
Ook over mij met mijn haarverlies waren er zorgen. Zo nodig hielp ze mijn vader op het land. Ik bewonderde haar om het verzorgen van mijn vader die in zijn laatste levensjaren gehandicapt was door een herseninfarct. Ze heeft alles van zichzelf gegeven voor pa. Moe is 77 jaar geworden.

Hoe groeide je op?
Ik ben geboren aan de Molendijk. De eerste vijf jaren heb ik daar gewoond tot de Ramp. Ons huisje werd door de golven verslonden en wij hebben met veel geluk de Ramp overleefd. Wij hebben ontzettend veel geluk gehad. We zijn maar net ontsnapt aan het water. Dat was slechts minutenwerk! Onze buren, het gezin van Jan Kees Verkerke, zijn verdronken: zijn vrouw Willy Osseweijer (29) en dochtertjes Dinie (7 jaar) en Jannie (6 maanden). Dinie was het speelkameraadje van mij en mijn broer Wim. Jan Kees overleefde de Ramp. Hij werd gered door Theo Jacobs, die met gevaar voor eigen leven terugging het koude water in toen hij geroep om hulp hoorde. Theo is voor mij een held! 

We hebben daarna een jaar gewoond in Sliedrecht bij oom Teun en tante Maatje van der Welle, die twee kinderen hadden. In 1953 ging ik samen met mijn broertje Wim en neef Bram van der Welle naar de kleuterschool aan de Tolsteeg aldaar. 

Voorjaar 1954 waren we terug in Den Bommel, Voorstraat 13. Een goede jeugd gehad. Iedere dag na schooltijd voetballen en lid geworden van de voetbalclub. Tijdens mijn juniorentijd was Cor Berkenbosch onze leider. Tijdens de lagere schooljaren was ik bevriend met Henk Lokker, waar we op de boerderij van zijn ouders ons vermaakten. 

Naar welke scholen ging je?
Tot 31 januari 1953 de christelijke kleuterschool aan de Molendijk bij juffrouw Lena van Sint Annaland, een lieve vrouw. Op 1 april 1954 naar lagere school, anderhalf jaar in 1e klas. Op 1 september 1954 begon het schooljaar n.l. weer opnieuw. In 1960 naar de Christelijke MULO te Middelharnis. Ook een mooie tijd met veel goede leraren. Geslaagd in 1964. Toen moest er gewerkt worden. Enkele avondcursussen gevolgd: Praktijkdiploma Boekhouden bij de heren Van der Sluis en Quist, die ook leraar was op de ULO. MBA bij de avondschool van meneer Kats te Rotterdam. Cursus SPD1 Boekhouden ook bij Kats.

Wat voor schoolervaringen had je?
Lagere school Den Bommel: Leuke en aardige juffrouw en meesters gehad. In de vijfde klas werd een groepje leerlingen geselecteerd voor Franse les. Ik eerst niet, maar mijn vader kreeg het voor elkaar dat ik bij dat ik erbij mocht. In 1960 naar de Christelijke MULO te Middelharnis gegaan. Ook een mooie tijd met veel goede leraren. Ik kon de vakken goed volgen, alleen wiskunde niet. 

Wat voor werk heb je gedaan?
Nu ben ik al weer veertien jaar met pensioen. In 1964 heb ik mijn diploma gehaald en daarna werk gezocht. In dat jaar is de Haringvlietbrug geopend en gingen wij met de bus naar Rotterdam. We zijn met zo’n 15 jongelui gaan werken bij de verzekeringsmaatschappij RVS. Leun van Alphen uit Nieuwe-Tonge werkte in de buitendienst van RVS en heeft ons aangemeld. Drie-en-dertig jaren heb ik met veel plezier bij de RVS in Rotterdam gewerkt.
Gelukkig kon ik in 1999 komen werken bij de Nationale Nederlanden in het Gebouw Delftse Poort. Hier werkte ik met bedrijfspensioenen. Ik had contacten met collega’s in Willemstad, Curaçao en in Limburg. Hoewel ik op 53 jarige leeftijd weer een nieuw vak moest leren, leidde ik al snel nieuwe collega’s op. Daar heb ik het geweldig naar mijn zin gehad. Vijfenveertig jaren heb ik gewerkt.

Welke hobby’s heb je?
VOETBAL: Mijn grootste hobby is het voetbal geweest. Vanaf de jeugd gevoetbald tot mijn 50ste. Daarna tot mijn 60ste wel iedere week lekker een uurtje trainen. In mijn jonge jaren heb ik jaren in het tweede elftal gespeeld en ben ik al op mijn 17de aanvoerder geworden. Toen moest je als aanvoerder de opstelling maken, de scheidsrechter ontvangen, spelers wisselen, het wedstrijdformulier invullen, soms medespelers intapen en de watertas beheren. Bij de Bommelse voetbalvereniging heb ik tientallen jaren vrijwilligerswerk gedaan, inclusief meer dan 23 jaar als bestuurslid/penningmeester. 

VIERDAAGSE: In 1971 deed ik voor de eerste maal mee met de Nijmeegse Vierdaagse.. De teller staat nu op 28 keer. 

OMLOOP: In 1994 liep ik voor de eerste keer de Omloop, samen met Rien Elve en zijn schoonzus, mijn medepassagier, Bea Kievit De Omloop heb ik 7 keer gedaan. Ik vind het prachtig dat de start en de finish weer in Ooltgensplaat is..

ZANG: In 2004 werd ik door Jaap Huizer verzocht om met de Kerst nog eens te zingen en hij vroeg de ex-leden van het koor De Lofstem of ze wilden meedoen. Hieruit is een nieuw koor ontstaan: Maranatha. Bij de eerste ledenvergadering werd ik gebombardeerd tot penningmeester. Helaas is dit koor geëindigd in 2009.

In het jaar 2006 hebben wij in Den Bommel het 525 jarig bestaan van Sint Adolfsland (Den Bommel, Ooltgensplaat, Achthuizen, Zuidzijde) gevierd. Jaap Huizer stelde mij voor om samen voor deze week een aantal mannen te zoeken die in de feestweek iedere dag ergens zouden zingen. Het was de bedoeling dat we na die week hiermee zouden stoppen maar het was zo leuk dat we per 1 januari 2007 er een officieel koor van hebben gemaakt, het Sint Adolfskoor.. Ik mag hiervan weer penningmeester zijn.


Wordt vervolgd

OPENLUCHTSPEL “ GEROMMEL OP DEN BOMMEL” : In 2007 kwam Jaap weer met een idee: “Zullen we eens proberen om in Den Bommel een openluchtspel te organiseren met muziek, zang en toneel?” Daar zijn we mee gestart. Met vier mensen met ideeën: Jaap voor het verhaal, Monique vd Hoek voor de kostuums, Jan de Graaff als regisseur en ik mocht de meeste liedjes schrijvenDit evenement is gebeurd op het terrein van firma Jan de Bakker op zaterdag 30 juni 2007. 

ADVENDO: Nu zing ik alweer zo’n jaar of 10 bij Advendo in Ooltgensplaa.t Ik mag de Sinterklaasgedichten schrijven en voorlezen.

FOTOGRAFEREN: Vele, vele foto s heb ik gemaakt, zeker tijdens mijn en onze vakantiereizen. Jaren geleden enkele duizenden dia’s van verre landen. In die tijden werden er ook “dia-avonden” georganiseerd. 

GEDICHTEN, LIEDJES, SKETCHJES: Gedichten, liedjes en toneelstukjes heb ik mijn hele leven al geschreven. Vele honderden. Bij feesten en bruiloften wordt er nogal eens een beroep op me gedaan. De laatste jaren heb ik een grote interesse in de geschiedenis van de Joodse mensen, in het bijzonder de Flakkeese, waarvan ik dan een gedicht maak. Dat is heel emotioneel!.

VAKANTIES: Voor ik Wil kende, heb ik tientallen prachtige reizen gemaakt. Engeland, Spanje, Griekenland met mijn broer Wim. Buiten Europa zijn Wil en ik geweest in Egypte, Israël en Mexico.

Wat is de samenstelling van jouw gezin?
Ik woon met mijn vrouw Wil in Den Bommel. We kennen elkaar 44 jaar en hebben 8 jaar samengewoond , eerst twee jaar in Middelharnis, daarna in Den Bommel. In 1988 getrouwd. We hebben geen kinderen. We hebben wel een heel aanhankelijk poes met de naam Vempie, nu 18 jaar oud. 

Hoe heb je je partner leren kennen?
Wil woonde in bij haar zus en zwager, die toen jeugdsecretaris van de Voetbal was en ik de jeugd trainde. Beiden waren we bestuurslid. Bovendien waren we goed bevriend. Er werd mij verzocht om Wil wat danspassen te leren voor een feestje. Op de dansvloer kon ik aardig uit de voeten door enkele jaren lessen in Rotterdam bij dansschool De Klerk.

Waar ben je vooral mee bezig?
Zingen en bestuurslid van Sint Adolfskoor, zingen bij Advendo in Ooltgensplaat, gedichten en af en toe liedjes maken, familie-informatie verzamelen. Samen met mijn compagnon Rien Bakelaar het organiseren van de Herdenking Watersnoodramp en Dodenherdenking. Zeker de Rampherdenking voel ik als een erezaak, omdat ons gezin met veel geluk aan het water ontsnapte en onze buren verdronken. Betreffende de Dodenherdenking trek ik het lot van het Joodse volk erg aan.

Wat zijn je toekomstplannen?
Zo wie zo doorgaan met bovengenoemde activiteiten als ik fit mag blijven. Zeker wil ik me nog meer gaan bezighouden met te ageren tegen antisemitisme.

Waar kan je je druk over maken?
Over het toenemend antisemitisme in de sport, politiek en in behoudende kerken, ook op Flakkee! Ook zijn er op ons eiland al Israëlische vlaggen verbrand!

Wat zijn jouw dromen ?
Ik zou het bijzonder vinden als er op het Marktveld te Sommelsdijk een herinneringsmonument komt over de Holocaust en dan in het bijzonder over de Flakkeese Joden. Hier woonde het jongste Flakkeese slachtoffer van de NAZI-moorden, n.l. Hester Hammelburg, bijna vier jaar jong.

Wat wil je verder nog zeggen?
Mijn levensmotto : Wees VERDRAAGZAAM voor iedere levensovertuiging en religie, mits geweldloos.
M’n advies: ga reizen en lees! Dan leer je meer!

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant