Voensten uut scheepswrak blôôtgesteld
Actueel 164 keer gelezen‘t Is jannewari in de voorzitter van de duukclub stapt bie m’n binne op ‘t kantoor. Hie vraegt: “k Wil ‘n stikkie in de krante.” Geliek flitst ‘t deur m’n hôôd: Jannewari, dan traint de duukclub toch in ‘t zwembad? Die man ken gedachten leze.
“Inderdaed, m’n traine noe in ‘t zwembad, mar m’n hao in ’t naejaer zoiets môôis ontdekt! Geweunlijk duken m’n ’s zeumers in de Oôsterschelde, mar voor êên kêêr binne m’n bie de haeven van Ouddurp gaen duke. Wa m’n daer gezieje hao. Nie te geloaven, ‘n scheepswrak!
De voorzitter spreekt er lyrisch over. “In noe zou ‘k ieleke maend over dat wrak kenne vertelle. Da’s dienk ‘k wel interessant voor de maensen. Dienk je nie?”
Hie laet m’n foto’s zien, die ‘n zelluf gemaekt heit van ‘t wrak. “We probere mit bepaelde dukers in ‘t voorjaer vaerder te zoeke naer ‘t wrak mit al z’n geheimen.” Jae, daer zie ‘k wel wat in. Vooral de foto’s spreke ‘n dudelukke tael.
Dat fleurt zo’n stikkie op. We komme tot ‘n akkoord in gaen eind jannewari an de slag. In d’r komme laeter best leuke reacsies binne op kantoor. Die geef ‘k natuurluk deur an de voorzitter. Hie is d’r grôôs op.
In de leste weke van maert komt ‘n langs in vraegt of ik bie ‘t stikkie nog ‘n regel ken toevoege: Dat ‘t pubiek welkom is in ‘t weekend as de dukers de haeven ingaen. Want ze binne van plan om voensten uut dat scheepswrak naer boven te brienge, zodat iederêên ze ken bewoendere.
Op ‘n zaeterdag zouwe m’n roewnd elve verzaemele an de haeven van Ouddurp. ‘k Wist nie wa’k zag toen ‘k d’r ankwam. Wat ‘n drukte! Veul maensen warre op d’n oproep ofgekomme. ‘t Was daer oak stik gezellig.
Mit z’n allen hadde m’n de dukers naer beneje zieje gaen in begon ‘t wachten. ‘t Lange wachten. Intussen gienge de kinders die d’r bie warre, ‘n potje voetballe. ‘t Durende zo lange êêr de dukers boven kwamme! Sommige maensen haekende of. Mar de maensen die d’r al die tied gestaen hadde, wiere belôônd.
Op ‘n gegeve moment zagge m’n bubbels in ‘t waeter. De dukers kwamme mit z’n drieën boven ‘t water uut, maer ze hadde gêên vaezen in gêên potten. Gêên êên. Wel hadde ze ‘n doek gevoende. Wat motte ze daer noe mee? Noe, dat wier al gauw dudeluk. Ze vouwende dat doek open in wat was t’r te leze? 1 April!
Dat daer noe gêên maens op gekomme was! Ik zal jule verklappe: Ik wist ‘t van mêêt of an. ‘t Publiek kon ‘t wel waerdere. Ze warre wel beetgenome, mar ze konne d’r wel om lache. Da’s sportief, niewaer?
- Cora de Boed
