Column Frank/Janine: Van de leg
Actueel 217 keer gelezenWat had ik te doen met die twee jonge bouwvakkers, zwoegend en zwetend op het dak van de buren. Ik besloot de waarschuwingen niet in de wind te slaan (die er toch niet was) en in de tuin vakantie te vieren. Stapel boeken mee schuivend, draaide ik met de schaduw mee. Wat zou ik toch graag uniek en anders zijn maar ook ik lees alleen op vakantie.
Verbaas me telkens als recensenten wekelijks drie boeken kunnen bespreken. Waar halen ze de tijd vandaan; zo’n kwartiertje radio moet wel héél goed verdienen. Toen de, enigszins platvloerse, volkszanger Johnny Hoes ontboezemde Dostojewski te hebben gelezen voelde ik me direct verwant. Snobistich dat je Sartre, Kafka en Dickens (in het engels) kunt afvinken? Ik denk dat ik als jongeling erg lui was en dat in mijn werkzame jaren zonodig moest inhalen.
Het zal wel aan mijn ogen liggen maar ik doezelde, daar in dat achtertuintje, telkens weg. Zo raakt je slaapritme aardig in de war, tegen standaard bedtijd heb je de helft er al op zitten. Als pensionado niet zo’n probleem, geen baas die je verwacht. Daar had ik vroeger meer last van.
In mijn manische perioden kon ik tot diep in de nacht voor de computer zitten; weer eens zo’n plan dat de wereld ging veranderen. Brak me lelijk op als ik ’s morgens fris en fruitig op een vergadering moest verschijnen.
Wellicht een tip voor de volgers van het WK-voetbal die in permanente jetlag verkeren; ik ontdekte dat een verstoord slaapritme alleen hardvochtig hersteld kan worden; geen tukkies op de bank, keihard doorgaan.
Vannacht om drie uur aanschouwen hoe ‘we’ onze Marokkaanse vrienden van de mat rollen (twee nationale ploegen in dezelfde tijdzone, kon dat niet anders?).
Vandaar is de weg naar de wereldbeker een makkie met wedstrijden in ordentelijke avonduren
