Rust in 2 minuten stilte van herdenken
Nooit eerder in jaren zag ik zo’n grote haag van mensen tijdens de Nationale Herdenking op 4 mei. Het viel zeker op bij het publiek en medewerkenden aan het Louis Bouwmeesterplein in Middelharnis. Een waardige herdenking, vooral bij het monument waar organisaties kransen, bloemen en schoolkinderen witte gerbera’s neerlegden.
Door Cora de Boed
Er heerste een serene rust, totdat Wendy Tuns van Bijzondere Woorden het programma aankondigde. Nog voor het stiltemoment zong Margreet van Maanen-Pals ‘Abide with me’ en dat lied bezorgde menigeen kippenvel. Zo’n mooie stem op zo’n mooie avond.
2 mimuten stilte
Daarna 2 minuten stilte, waar militairen en anderen tijdens de Tweede Wereldoorlog en alle oorlogen daarna, het leven lieten. Het is en blijft belangrijk om deze familieleden te herdenken. Want achter elk mens schuilt een leven, een familie, van vader, zoon, of broer. Uitgerekend op dat moment van stilte, liet een koekoek in een van de bomen van zich horen, maar ja, dat is de natuur. En dat neem je dan voor lief.
Lat Post
Wilco Buskop van Sempre Crescendo bracht voor achten de Last Post op trompet ten gehore en overige leden van het orkest begeleidden de twee eerste coupletten van het Wilhelmus, het Nationale Volkslied.
Climb Every Mountain
Zangeres Margreet van Maanen trad nogmaals voor het voetlicht, samen met Seth Lugthart op piano. Ze brachten het lied ‘Climb Every Mountain’, een krachtige boodschap over hoop, vertrouwen en het volgen van je eigen weg. De muziek van Seth voelt als verbinding tussen generaties, muziek en zang die raakt.
Arbeitseinsatz
Wethouder Petra ‘t Hoen stond stil bij inwoners van Flakkee, die werden weggevoerd voor de Arbeitseinsatz. Jongens zoals Joost Boeter, 20 jaar en Johannes van Erkel, pas 17 jaar, die na de razzia in december 1944 stierf. Zwaar werk en uitputting zal vast een rol hebben gespeeld. Ook sprak zij van de Joodse eilandbewoners, die weggevoerd werden in WO II.
Blijf waakzaam
“Mooi dat de leerlingen bezig zijn geweest met de herdenking van 2026. In verhalen op school, en van ouderen, die over de oorlogsverhalen gehoord hebben. Herdenken is niet alleen terugkijken. We leven in een wereld waar oorlog en onderdrukking nog altijd bestaat. Blijf waakzaam en reflecteren. Vrijheid, rechtstaat en menselijkheid zijn nooit vanzelfsprekend. Ieder mensenleven, waar ook ter wereld, is evenveel waard.”