De kop van Goeree | GGOF.nl
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226207&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=ggof.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=324,325" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo ggof.nl
Een typisch Hollandse lucht boven Markenje (Foto: Peter Ganzeboom)
Een typisch Hollandse lucht boven Markenje (Foto: Peter Ganzeboom) (Foto: Peter Ganzeboom)

De kop van Goeree

  •   42 keer gelezen

In het winterlicht ligt de Koude Hoek er haast leeg bij. Langs een kreek jaagt een juveniele bruine kiekendief, te herkennen aan de roomkleurige kop en dito vleugelbochten. Een havik rust uit in een wilg na een vlucht over het veld. Het hek middenin het perceel is leeg. Vaak zit hier een knoeperd van een slechtvalk. Vandaag dus niet, dat is jammer, want het is spectaculair om hem vanaf een uitkijkpost op jacht te zien gaan. Die activiteit is dan ook wat voor mij, naast de schoonheid van de roofvogels zelf, het aantrekkelijkst is.


Weide- en watervogels bijvoorbeeld, hoe mooi zij ook kunnen zijn, zijn 'saaie' vogels. Het mooie is er snel vanaf gekeken en wat rest is een vogel die traag zijn gangetje gaat. Dat laatste is ook een prettige kant, want in drukke tijden is het een genot om een eend te zien dobberen en snateren op kabbelend water.
Hoe dubbel allemaal.

Uilen zijn voor mij mysterieuze vogels, ik zie ze niet vaak. Je moet er naar op zoek. Mijn eerste velduil zag ik op de Slikken van Flakkee, tijdens een excursie met Gerard Ouweneel. Hij was een bekende vogelaar en heeft eens schat aan artikelen over onze gevederde vrienden geschreven.

In Normandië ontdekte ik tijdens een vakantie bij een bouwvallige boerderij een gezin steenuilen. Het was een feest om hen te observeren. Een groot deel van de dag namelijk was het jonge grut aan het spelen, terwijl de ouders regelmatig een versnapering kwamen brengen. Nee schuw waren zij zeker niet.

Van dichtbij had ik nog nooit een kerkuil gezien, totdat er eentje opvloog vanuit een struik op het Volgerland. De vogel vloog rakelings over onze hoofden en lande verderop in een struik. Enkele kraaien verraadden zijn schuilplaats. Voorzichtig slopen mijn vriend en ik naderbij en konden er foto's genomen worden. Een bewijsplaatje meer niet, want takken en nog groen blad zaten een excellent plaatje in de weg.

Een enkele keer bungelt mijn verrekijker werkeloos om mijn nek. Dan heb ik geen zin om actief achter het gevederde aan te jagen, dan geniet ik nog meer van het landschap, de fraaie luchten en het speelse licht.

Bij de Markenje bijvoorbeeld, bovenop de dijk. Vanaf daar heb je een prachtig uitzicht over het Grevelingenmeer. Omdat het helder weer is breng ik alsnog de kijker voor mijn ogen en richt over het water naar de overzijde. Het fraaie lijnenspel van de zandplaten, het laveren van een zeilboot ver weg, vraagt om op de gevoelige plaat vastgelegd te worden. Ik roep mijn vriend te hulp. Het resultaat wil ik graag met u als lezer delen.


Fijne dagen en tot volgend jaar!


Verteld door Tino van Kampen


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226207&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=ggof.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=324,325" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=9768065&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=ggof.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=324,325" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226210&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=ggof.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=324,325" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>