Column Frank/Janine: Koudwatervrees
Actueel 1.085 keer gelezenZo’n depressie kan razendsnel overwaaien, dat hoop ik maar. Vorige week geen tijd genoeg voor alles wat ik wilde doen. En nou helemaal nix, alles teveel. Op en neer, zo gaat het leven. Het begint ’s morgens al, of eigenlijk ’s nachts. Niet persé nachtmerries maar ik droom wel druk; wakker worden terwijl je er al een dag op hebt zitten. En die moet dan nog beginnen. Omdraaien helpt hooguit een kwartiertje. Want dan start het piekeren.
Volgens ‘piekerprofessor’ Lotte Cloostermans van business-school Nijenrode piekert de gemiddelde mens zo’n 2½ uur per dag en heeft 40% er serieus last van. Schijnt per leeftijdsfase te verschillen. Jonge mensen hebben zorgen wat het leven gaat brengen, ouderen tobben; is dit alles?’. Haar tip is al die hersenspinsels eens op te schrijven (om een ander te laten lezen, zet ze er niet bij). Het lijstje zal, volgens haar, aantonen waar je nou eenmaal niets aan kan doen; vergeet die maar. Andere kunnen je met een beetje draaien en keren tot actie brengen. En dat is altijd goed.
Mama zei al ‘geen zin, dan maak je maar zin’ en het moderne managements-denken van Nijenrode is niet anders.
Dus sleep ik me mijn nest maar uit. Zo’n lijstje heb ik ook; ademhalen, eten. De levende have verzorgen, (af-)wassen en stofzuigen (niet te vaak).
Beloften naar anderen zijn het, die me de dag in drijven. Ik zal nog liever dood neervallen dan dat ik die verzaak; op zijn elf-en-dertigst, gejaagd en ongeconcentreerd …. maar plichtsgetrouw. Motorrijden of bootje varen, dingen die me vorige week nog lol verschaften?
Aan denkend bekruipt, werktuigelijk, een licht angstig gevoel van koudwatervrees. Een nijver tuinder leerde me dat je, al spittend, niet vooruit maar achterom moet kijken; nu even niet.
Mocht u me in het wild ergens tegenkomen? Groet me vriendelijk en weet dat de bui alweer over is.
